δεύτερε

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /děu̯.te.re/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈdeʍ.te.re/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈðeɸ.te.re/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈðef.te.re/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈðef.te.re/

Numeral

δεύτερε • (deútere)

masculine vocative singular of δεύτερος (deúteros)

Greek

Adjective

δεύτερε • (déftere)

vocative masculine singular of δεύτερος (défteros)