δευτέρου

See also: δεύτερου

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /deu̯.té.ruː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /deʍˈte.ru/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ðeɸˈte.ru/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ðefˈte.ru/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ðefˈte.ru/

Numeral

δευτέρου • (deutérou)

masculine/neuter genitive singular of δεύτερος (deúteros)

Greek

Alternative forms

δεύτερου (défterou)

Adjective

δευτέρου • (deftérou)

(learned) genitive masculine singular of δεύτερος (défteros)
(learned) genitive neuter singular of δεύτερος (défteros)

Noun

δευτέρου • (deftérou) n

genitive singular of δεύτερο (déftero)