δευτέρα

See also: Δευτέρα and δεύτερα

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /deu̯.té.raː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /deʍˈte.ra/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ðeɸˈte.ra/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ðefˈte.ra/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ðefˈte.ra/

Numeral

δευτέρᾱ • (deutérā)

inflection of δεύτερος (deúteros):
1. feminine nominative/vocative singular
2. feminine nominative/accusative/vocative dual

Greek

Alternative forms

δεύτερη (défteri)

Adjective

δευτέρα • (deftéra)

(learned) nominative feminine singular of δεύτερος (défteros)
(learned) accusative feminine singular of δεύτερος (défteros)
(learned) vocative feminine singular of δεύτερος (défteros)