δεσπότου

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /des.pó.tuː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /desˈpo.tu/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ðesˈpo.tu/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ðesˈpo.tu/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ðesˈpo.tu/

Noun

δεσπότου • (despótou)

(Attic) genitive singular of δεσπότης (despótēs)

Greek

Noun

δεσπότου • (despótou) m

genitive singular of δεσπότης (despótis)