δεομένων

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /de.o.mé.nɔːn/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /de.oˈme.non/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ðe.oˈme.non/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ðe.oˈme.non/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ðe.oˈme.non/

Participle

δεομένων • (deoménōn)

masculine/feminine/neuter genitive plural of δεόμενος (deómenos)