δεικνύντος
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /deː.knýn.tos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /diˈknyn.tos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ðiˈknyn.tos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ðiˈknyn.tos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ðiˈknin.dos/
Verb
δεικνῠ́ντος • (deiknŭ́ntos)
- masculine/neuter genitive singular of δεικνῡ́ς (deiknū́s)