δεικνύντα
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /deː.knýn.ta/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /diˈknyn.ta/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ðiˈknyn.ta/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ðiˈknyn.ta/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ðiˈknin.da/
Verb
δεικνῠ́ντᾰ • (deiknŭ́ntă)
- inflection of δεικνῡ́ς (deiknū́s):
- masculine accusative singular
- neuter nominative/accusative/vocative plural