δεδομένῳ

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /de.do.mé.nɔːi̯/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /de.doˈme.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ðe.ðoˈme.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ðe.ðoˈme.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ðe.ðoˈme.no/

Participle

δεδομένῳ • (dedoménōi)

masculine/neuter dative singular of δεδομένος (dedoménos)