δέρκομαι

Ancient Greek

Etymology

    From Proto-Hellenic *dérkomai, from Proto-Indo-European *derḱ-. Cognate with Sanskrit दृश् (dṛś, “see”).

    Pronunciation

     

    Verb

    δέρκομαι • (dérkomai)

    1. to see, see clearly
    2. to watch
    3. to live
    4. to flash, gleam

    Inflection

       Present: δέρκομαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle/passive indicative δέρκομαι δέρκῃ,
    δέρκει     		δέρκεται δέρκεσθον δέρκεσθον δερκόμεθᾰ δέρκεσθε δέρκονται
    subjunctive δέρκωμαι δέρκῃ δέρκηται δέρκησθον δέρκησθον δερκώμεθᾰ δέρκησθε δέρκωνται
    optative δερκοίμην δέρκοιο δέρκοιτο δέρκοισθον δερκοίσθην δερκοίμεθᾰ δέρκοισθε δέρκοιντο
    imperative   δέρκου δερκέσθω δέρκεσθον δερκέσθων   δέρκεσθε δερκέσθων
    middle/passive
    infinitive δέρκεσθαι
    participle m δερκόμενος
    f δερκομένη
    n δερκόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἐδερκόμην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle/passive indicative ἐδερκόμην ἐδέρκου ἐδέρκετο ἐδέρκεσθον ἐδερκέσθην ἐδερκόμεθᾰ ἐδέρκεσθε ἐδέρκοντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: δερκεσκόμην (Epic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle/passive indicative δερκεσκόμην δερκέσκεο,
    δερκέσκευ     		δερκέσκετο δερκέσκεσθον δερκεσκέσθην δερκεσκόμε(σ)θᾰ δερκέσκεσθε δερκέσκοντο
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: δέρξομαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle indicative δέρξομαι δέρξῃ,
    δέρξει     		δέρξεται δέρξεσθον δέρξεσθον δερξόμεθᾰ δέρξεσθε δέρξονται
    optative δερξοίμην δέρξοιο δέρξοιτο δέρξοισθον δερξοίσθην δερξοίμεθᾰ δέρξοισθε δέρξοιντο
    middle
    infinitive δέρξεσθαι
    participle m δερξόμενος
    f δερξομένη
    n δερξόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἔδερξᾰ, ἐδερξᾰ́μην, ἐδέρχθην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἔδερξᾰ ἔδερξᾰς ἔδερξε(ν) ἐδέρξᾰτον ἐδερξᾰ́την ἐδέρξᾰμεν ἐδέρξᾰτε ἔδερξᾰν
    subjunctive δέρξω δέρξῃς δέρξῃ δέρξητον δέρξητον δέρξωμεν δέρξητε δέρξωσῐ(ν)
    optative δέρξαιμῐ δέρξειᾰς,
    δέρξαις     		δέρξειε(ν),
    δέρξαι     		δέρξαιτον δερξαίτην δέρξαιμεν δέρξαιτε δέρξειᾰν,
    δέρξαιεν
    imperative   δέρξον δερξᾰ́τω δέρξᾰτον δερξᾰ́των   δέρξᾰτε δερξᾰ́ντων
    middle indicative ἐδερξᾰ́μην ἐδέρξω ἐδέρξᾰτο ἐδέρξᾰσθον ἐδερξᾰ́σθην ἐδερξᾰ́μεθᾰ ἐδέρξᾰσθε ἐδέρξᾰντο
    subjunctive δέρξωμαι δέρξῃ δέρξηται δέρξησθον δέρξησθον δερξώμεθᾰ δέρξησθε δέρξωνται
    optative δερξαίμην δέρξαιο δέρξαιτο δέρξαισθον δερξαίσθην δερξαίμεθᾰ δέρξαισθε δέρξαιντο
    imperative   δέρξαι δερξᾰ́σθω δέρξᾰσθον δερξᾰ́σθων   δέρξᾰσθε δερξᾰ́σθων
    passive indicative ἐδέρχθην ἐδέρχθης ἐδέρχθη ἐδέρχθητον ἐδερχθήτην ἐδέρχθημεν ἐδέρχθητε ἐδέρχθησᾰν
    subjunctive δερχθῶ δερχθῇς δερχθῇ δερχθῆτον δερχθῆτον δερχθῶμεν δερχθῆτε δερχθῶσῐ(ν)
    optative δερχθείην δερχθείης δερχθείη δερχθεῖτον,
    δερχθείητον     		δερχθείτην,
    δερχθειήτην     		δερχθεῖμεν,
    δερχθείημεν     		δερχθεῖτε,
    δερχθείητε     		δερχθεῖεν,
    δερχθείησᾰν
    imperative   δέρχθητῐ δερχθήτω δέρχθητον δερχθήτων   δέρχθητε δερχθέντων
    active middle passive
    infinitive δέρξαι δέρξᾰσθαι δερχθῆναι
    participle m δέρξᾱς δερξᾰ́μενος δερχθείς
    f δέρξᾱσᾰ δερξᾰμένη δερχθεῖσᾰ
    n δέρξᾰν δερξᾰ́μενον δερχθέν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἔδρᾰκον, ἐδρᾰκόμην, ἐδρᾰ́κην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἔδρᾰκον ἔδρᾰκες ἔδρᾰκε(ν) ἐδρᾰ́κετον ἐδρᾰκέτην ἐδρᾰ́κομεν ἐδρᾰ́κετε ἔδρᾰκον
    subjunctive δρᾰ́κω δρᾰ́κῃς δρᾰ́κῃ δρᾰ́κητον δρᾰ́κητον δρᾰ́κωμεν δρᾰ́κητε δρᾰ́κωσῐ(ν)
    optative δρᾰ́κοιμῐ δρᾰ́κοις δρᾰ́κοι δρᾰ́κοιτον δρᾰκοίτην δρᾰ́κοιμεν δρᾰ́κοιτε δρᾰ́κοιεν
    imperative   δρᾰ́κε δρᾰκέτω δρᾰ́κετον δρᾰκέτων   δρᾰ́κετε δρᾰκόντων
    middle indicative ἐδρᾰκόμην ἐδρᾰ́κου ἐδρᾰ́κετο ἐδρᾰ́κεσθον ἐδρᾰκέσθην ἐδρᾰκόμεθᾰ ἐδρᾰ́κεσθε ἐδρᾰ́κοντο
    subjunctive δρᾰ́κωμαι δρᾰ́κῃ δρᾰ́κηται δρᾰ́κησθον δρᾰ́κησθον δρᾰκώμεθᾰ δρᾰ́κησθε δρᾰ́κωνται
    optative δρᾰκοίμην δρᾰ́κοιο δρᾰ́κοιτο δρᾰ́κοισθον δρᾰκοίσθην δρᾰκοίμεθᾰ δρᾰ́κοισθε δρᾰ́κοιντο
    imperative   δρᾰκοῦ δρᾰκέσθω δρᾰ́κεσθον δρᾰκέσθων   δρᾰ́κεσθε δρᾰκέσθων
    passive indicative ἐδρᾰ́κην ἐδρᾰ́κης ἐδρᾰ́κη ἐδρᾰ́κητον ἐδρᾰκήτην ἐδρᾰ́κημεν ἐδρᾰ́κητε ἐδρᾰ́κησᾰν
    subjunctive δρᾰκῶ δρᾰκῇς δρᾰκῇ δρᾰκῆτον δρᾰκῆτον δρᾰκῶμεν δρᾰκῆτε δρᾰκῶσῐ(ν)
    optative δρᾰκείην δρᾰκείης δρᾰκείη δρᾰκεῖτον,
    δρᾰκείητον     		δρᾰκείτην,
    δρᾰκειήτην     		δρᾰκεῖμεν,
    δρᾰκείημεν     		δρᾰκεῖτε,
    δρᾰκείητε     		δρᾰκεῖεν,
    δρᾰκείησᾰν
    imperative   δρᾰ́κηθῐ δρᾰκήτω δρᾰ́κητον δρᾰκήτων   δρᾰ́κητε δρᾰκέντων
    active middle passive
    infinitive δρᾰκεῖν δρᾰκέσθαι δρᾰκῆναι
    participle m δρᾰκών δρᾰκόμενος δρᾰκείς
    f δρᾰκοῦσᾰ δρᾰκομένη δρᾰκεῖσᾰ
    n δρᾰκόν δρᾰκόμενον δρᾰκέν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Perfect: δέδορκᾰ
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative δέδορκᾰ δέδορκᾰς δέδορκε(ν) δεδόρκᾰτον δεδόρκᾰτον δεδόρκᾰμεν δεδόρκᾰτε δεδόρκᾱσῐ(ν)
    subjunctive δεδόρκω δεδόρκῃς δεδόρκῃ δεδόρκητον δεδόρκητον δεδόρκωμεν δεδόρκητε δεδόρκωσῐ(ν)
    optative δεδόρκοιμῐ,
    δεδορκοίην     		δεδόρκοις,
    δεδορκοίης     		δεδόρκοι,
    δεδορκοίη     		δεδόρκοιτον δεδορκοίτην δεδόρκοιμεν δεδόρκοιτε δεδόρκοιεν
    imperative   δέδορκε δεδορκέτω δεδόρκετον δεδορκέτων   δεδόρκετε δεδορκόντων
    active
    infinitive δεδορκέναι
    participle m δεδορκώς
    f δεδορκυῖᾰ
    n δεδορκός
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

    Derived terms

    References

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.