γυμνωθείς

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ɡym.nɔː.tʰěːs/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ɡym.noˈtʰis/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ʝym.noˈθis/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ʝym.noˈθis/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ʝim.noˈθis/

Participle

γυμνωθείς • (gumnōtheís) m (feminine γυμνωθεῖσᾰ, neuter γυμνωθέν); first/third declension

aorist past participle of γυμνόω (gumnóō)

Declension

First and third declension of γῠμνωθείς; γῠμνωθεῖσᾰ; γῠμνωθέν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	γῠμνωθείς gŭmnōtheís	γῠμνωθεῖσᾰ gŭmnōtheîsă	γῠμνωθέν gŭmnōthén	γῠμνωθέντε gŭmnōthénte	γῠμνωθείσᾱ gŭmnōtheísā	γῠμνωθέντε gŭmnōthénte	γῠμνωθέντες gŭmnōthéntes	γῠμνωθεῖσαι gŭmnōtheîsai	γῠμνωθέντᾰ gŭmnōthéntă
Genitive	γῠμνωθέντος gŭmnōthéntos	γῠμνωθείσης gŭmnōtheísēs	γῠμνωθέντος gŭmnōthéntos	γῠμνωθέντοιν gŭmnōthéntoin	γῠμνωθείσαιν gŭmnōtheísain	γῠμνωθέντοιν gŭmnōthéntoin	γῠμνωθέντων gŭmnōthéntōn	γῠμνωθεισῶν gŭmnōtheisôn	γῠμνωθέντων gŭmnōthéntōn
Dative	γῠμνωθέντῐ gŭmnōthéntĭ	γῠμνωθείσῃ gŭmnōtheísēi	γῠμνωθέντῐ gŭmnōthéntĭ	γῠμνωθέντοιν gŭmnōthéntoin	γῠμνωθείσαιν gŭmnōtheísain	γῠμνωθέντοιν gŭmnōthéntoin	γῠμνωθεῖσῐ γῠμνωθεῖσῐν gŭmnōtheîsĭ(n)	γῠμνωθείσαις gŭmnōtheísais	γῠμνωθεῖσῐ γῠμνωθεῖσῐν gŭmnōtheîsĭ(n)
Accusative	γῠμνωθέντᾰ gŭmnōthéntă	γῠμνωθεῖσᾰν gŭmnōtheîsăn	γῠμνωθέν gŭmnōthén	γῠμνωθέντε gŭmnōthénte	γῠμνωθείσᾱ gŭmnōtheísā	γῠμνωθέντε gŭmnōthénte	γῠμνωθέντᾰς gŭmnōthéntăs	γῠμνωθείσᾱς gŭmnōtheísās	γῠμνωθέντᾰ gŭmnōthéntă
Vocative	γῠμνωθείς gŭmnōtheís	γῠμνωθεῖσᾰ gŭmnōtheîsă	γῠμνωθέν gŭmnōthén	γῠμνωθέντε gŭmnōthénte	γῠμνωθείσᾱ gŭmnōtheísā	γῠμνωθέντε gŭmnōthénte	γῠμνωθέντες gŭmnōthéntes	γῠμνωθεῖσαι gŭmnōtheîsai	γῠμνωθέντᾰ gŭmnōthéntă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	γῠμνωθέντως gŭmnōthéntōs			—			—
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.