γενηθησόμενον
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /ɡe.nɛː.tʰɛː.só.me.non/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ɡe.ne̝.tʰe̝ˈso.me.non/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ʝe.ni.θiˈso.me.non/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ʝe.ni.θiˈso.me.non/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ʝe.ni.θiˈso.me.non/
Participle
γενηθησόμενον • (genēthēsómenon)
- inflection of γενηθησόμενος (genēthēsómenos):
- masculine accusative singular
- neuter nominative/accusative/vocative singular