γενηθησομένης

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ɡe.nɛː.tʰɛː.so.mé.nɛːs/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ɡe.ne̝.tʰe̝.soˈme.ne̝s/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ʝe.ni.θi.soˈme.nis/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ʝe.ni.θi.soˈme.nis/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ʝe.ni.θi.soˈme.nis/

Participle

γενηθησομένης • (genēthēsoménēs)

feminine genitive singular of γενηθησόμενος (genēthēsómenos)