γαμέω

Ancient Greek

Etymology

From γᾰ́μος (gắmos, “marriage; matrimony”) +‎ -έω (-éō, denominative verbal suffix).

Pronunciation

 

Verb

γᾰμέω • (găméō)

  1. to marry (a wife)
  2. (middle voice) to give oneself in marriage; to marry (a man)
  3. (middle voice) to get a spouse for; to betroth (generally of parents for their children)
  4. to take (a woman) as a lover
  5. (euphemistic) to have sex with

Conjugation

Note that one of the future forms is identical to the present:

   Present: γᾰμέω, γᾰμέομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative γᾰμέω γᾰμέεις γᾰμέει γᾰμέετον γᾰμέετον γᾰμέομεν γᾰμέετε γᾰμέουσῐ(ν)
subjunctive γᾰμέω γᾰμέῃς γᾰμέῃ γᾰμέητον γᾰμέητον γᾰμέωμεν γᾰμέητε γᾰμέωσῐ(ν)
optative γᾰμέοιμῐ γᾰμέοις γᾰμέοι γᾰμέοιτον γᾰμεοίτην γᾰμέοιμεν γᾰμέοιτε γᾰμέοιεν
imperative   γᾰ́μεε γᾰμεέτω γᾰμέετον γᾰμεέτων   γᾰμέετε γᾰμεόντων
middle/passive indicative γᾰμέομαι γᾰμέῃ,
γᾰμέει 		γᾰμέεται γᾰμέεσθον γᾰμέεσθον γᾰμεόμεθᾰ γᾰμέεσθε γᾰμέονται
subjunctive γᾰμέωμαι γᾰμέῃ γᾰμέηται γᾰμέησθον γᾰμέησθον γᾰμεώμεθᾰ γᾰμέησθε γᾰμέωνται
optative γᾰμεοίμην γᾰμέοιο γᾰμέοιτο γᾰμέοισθον γᾰμεοίσθην γᾰμεοίμεθᾰ γᾰμέοισθε γᾰμέοιντο
imperative   γᾰμέου γᾰμεέσθω γᾰμέεσθον γᾰμεέσθων   γᾰμέεσθε γᾰμεέσθων
active middle/passive
infinitive γᾰμέειν γᾰμέεσθαι
participle m γᾰμέων γᾰμεόμενος
f γᾰμέουσᾰ γᾰμεομένη
n γᾰμέον γᾰμεόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: γᾰμῶ, γᾰμοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative γᾰμῶ γᾰμεῖς γᾰμεῖ γᾰμεῖτον γᾰμεῖτον γᾰμοῦμεν γᾰμεῖτε γᾰμοῦσῐ(ν)
subjunctive γᾰμῶ γᾰμῇς γᾰμῇ γᾰμῆτον γᾰμῆτον γᾰμῶμεν γᾰμῆτε γᾰμῶσῐ(ν)
optative γᾰμοίην,
γᾰμοῖμῐ 		γᾰμοίης,
γᾰμοῖς 		γᾰμοίη,
γᾰμοῖ 		γᾰμοῖτον,
γᾰμοίητον 		γᾰμοίτην,
γᾰμοιήτην 		γᾰμοῖμεν,
γᾰμοίημεν 		γᾰμοῖτε,
γᾰμοίητε 		γᾰμοῖεν,
γᾰμοίησᾰν
imperative   γᾰ́μει γᾰμείτω γᾰμεῖτον γᾰμείτων   γᾰμεῖτε γᾰμούντων
middle/passive indicative γᾰμοῦμαι γᾰμεῖ,
γᾰμῇ 		γᾰμεῖται γᾰμεῖσθον γᾰμεῖσθον γᾰμούμεθᾰ γᾰμεῖσθε γᾰμοῦνται
subjunctive γᾰμῶμαι γᾰμῇ γᾰμῆται γᾰμῆσθον γᾰμῆσθον γᾰμώμεθᾰ γᾰμῆσθε γᾰμῶνται
optative γᾰμοίμην γᾰμοῖο γᾰμοῖτο γᾰμοῖσθον γᾰμοίσθην γᾰμοίμεθᾰ γᾰμοῖσθε γᾰμοῖντο
imperative   γᾰμοῦ γᾰμείσθω γᾰμεῖσθον γᾰμείσθων   γᾰμεῖσθε γᾰμείσθων
active middle/passive
infinitive γᾰμεῖν γᾰμεῖσθαι
participle m γᾰμῶν γᾰμούμενος
f γᾰμοῦσᾰ γᾰμουμένη
n γᾰμοῦν γᾰμούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐγᾰ́μεον, ἐγᾰμεόμην (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐγᾰ́μεον ἐγᾰ́μεες ἐγᾰ́μεε(ν) ἐγᾰμέετον ἐγᾰμεέτην ἐγᾰμέομεν ἐγᾰμέετε ἐγᾰ́μεον
middle/passive indicative ἐγᾰμεόμην ἐγᾰμέου ἐγᾰμέετο ἐγᾰμέεσθον ἐγᾰμεέσθην ἐγᾰμεόμεθᾰ ἐγᾰμέεσθε ἐγᾰμέοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐγᾰ́μουν, ἐγᾰμούμην (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐγᾰ́μουν ἐγᾰ́μεις ἐγᾰ́μει ἐγᾰμεῖτον ἐγᾰμείτην ἐγᾰμοῦμεν ἐγᾰμεῖτε ἐγᾰ́μουν
middle/passive indicative ἐγᾰμούμην ἐγᾰμοῦ ἐγᾰμεῖτο ἐγᾰμεῖσθον ἐγᾰμείσθην ἐγᾰμούμεθᾰ ἐγᾰμεῖσθε ἐγᾰμοῦντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: γᾰμέω, γᾰμέομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative γᾰμέω γᾰμέεις γᾰμέει γᾰμέετον γᾰμέετον γᾰμέομεν γᾰμέετε γᾰμέουσῐ(ν)
optative γᾰμέοιμῐ γᾰμέοις γᾰμέοι γᾰμέοιτον γᾰμεοίτην γᾰμέοιμεν γᾰμέοιτε γᾰμέοιεν
middle indicative γᾰμέομαι γᾰμέῃ,
γᾰμέει 		γᾰμέεται γᾰμέεσθον γᾰμέεσθον γᾰμεόμεθᾰ γᾰμέεσθε γᾰμέονται
optative γᾰμεοίμην γᾰμέοιο γᾰμέοιτο γᾰμέοισθον γᾰμεοίσθην γᾰμεοίμεθᾰ γᾰμέοισθε γᾰμέοιντο
active middle
infinitive γᾰμέειν γᾰμέεσθαι
participle m γᾰμέων γᾰμεόμενος
f γᾰμέουσᾰ γᾰμεομένη
n γᾰμέον γᾰμεόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: γᾰμῶ, γᾰμοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative γᾰμῶ γᾰμεῖς γᾰμεῖ γᾰμεῖτον γᾰμεῖτον γᾰμοῦμεν γᾰμεῖτε γᾰμοῦσῐ(ν)
optative γᾰμοίην,
γᾰμοῖμῐ 		γᾰμοίης,
γᾰμοῖς 		γᾰμοίη,
γᾰμοῖ 		γᾰμοῖτον,
γᾰμοίητον 		γᾰμοίτην,
γᾰμοιήτην 		γᾰμοῖμεν,
γᾰμοίημεν 		γᾰμοῖτε,
γᾰμοίητε 		γᾰμοῖεν,
γᾰμοίησᾰν
middle indicative γᾰμοῦμαι γᾰμῇ γᾰμεῖται γᾰμεῖσθον γᾰμεῖσθον γᾰμούμεθᾰ γᾰμεῖσθε γᾰμοῦνται
optative γᾰμοίμην γᾰμοῖο γᾰμοῖτο γᾰμοῖσθον γᾰμοίσθην γᾰμοίμεθᾰ γᾰμοῖσθε γᾰμοῖντο
active middle
infinitive γᾰμεῖν γᾰμεῖσθαι
participle m γᾰμῶν γᾰμούμενος
f γᾰμοῦσᾰ γᾰμουμένη
n γᾰμοῦν γᾰμούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: γᾰμήσω, γᾰμήσομαι, γᾰμηθήσομαι (Koine)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative γᾰμήσω γᾰμήσεις γᾰμήσει γᾰμήσετον γᾰμήσετον γᾰμήσομεν γᾰμήσετε γᾰμήσουσῐ(ν)
optative γᾰμήσοιμῐ γᾰμήσοις γᾰμήσοι γᾰμήσοιτον γᾰμησοίτην γᾰμήσοιμεν γᾰμήσοιτε γᾰμήσοιεν
middle indicative γᾰμήσομαι γᾰμήσῃ,
γᾰμήσει 		γᾰμήσεται γᾰμήσεσθον γᾰμήσεσθον γᾰμησόμεθᾰ γᾰμήσεσθε γᾰμήσονται
optative γᾰμησοίμην γᾰμήσοιο γᾰμήσοιτο γᾰμήσοισθον γᾰμησοίσθην γᾰμησοίμεθᾰ γᾰμήσοισθε γᾰμήσοιντο
passive indicative γᾰμηθήσομαι γᾰμηθήσῃ,
γᾰμηθήσει 		γᾰμηθήσεται γᾰμηθήσεσθον γᾰμηθήσεσθον γᾰμηθησόμεθᾰ γᾰμηθήσεσθε γᾰμηθήσονται
optative γᾰμηθησοίμην γᾰμηθήσοιο γᾰμηθήσοιτο γᾰμηθήσοισθον γᾰμηθησοίσθην γᾰμηθησοίμεθᾰ γᾰμηθήσοισθε γᾰμηθήσοιντο
active middle passive
infinitive γᾰμήσειν γᾰμήσεσθαι γᾰμηθήσεσθαι
participle m γᾰμήσων γᾰμησόμενος γᾰμηθησόμενος
f γᾰμήσουσᾰ γᾰμησομένη γᾰμηθησομένη
n γᾰμῆσον γᾰμησόμενον γᾰμηθησόμενον
   Future: γᾰμέσσω, γᾰμέσσομαι (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative γᾰμέσσω γᾰμέσσεις γᾰμέσσει γᾰμέσσετον γᾰμέσσετον γᾰμέσσομεν γᾰμέσσετε γᾰμέσσουσῐ(ν)
optative γᾰμέσσοιμῐ γᾰμέσσοις,
γᾰμέσσοισθᾰ 		γᾰμέσσοι γᾰμέσσοιτον γᾰμεσσοίτην γᾰμέσσοιμεν γᾰμέσσοιτε γᾰμέσσοιεν
middle indicative γᾰμέσσομαι γᾰμέσσεαι,
γᾰμέσσῃ 		γᾰμέσσεται γᾰμέσσεσθον γᾰμέσσεσθον γᾰμεσσόμε(σ)θᾰ γᾰμέσσεσθε γᾰμέσσονται
optative γᾰμεσσοίμην γᾰμέσσοιο γᾰμέσσοιτο γᾰμέσσοισθον γᾰμεσσοίσθην γᾰμεσσοίμε(σ)θᾰ γᾰμέσσοισθε γᾰμεσσοίᾰτο
active middle
infinitive γᾰμέσσειν,
γᾰμεσσέμεν(αι),
γᾰμέσσμεν(αι) 		γᾰμέσσεσθαι
participle m γᾰμέσσων γᾰμεσσόμενος
f γᾰμέσσουσᾰ γᾰμεσσομένη
n γᾰμέσσον γᾰμεσσόμενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἔγημᾰ, ἐγημᾰ́μην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔγημᾰ ἔγημᾰς ἔγημε(ν) ἐγήμᾰτον ἐγημᾰ́την ἐγήμᾰμεν ἐγήμᾰτε ἔγημᾰν
subjunctive γήμω γήμῃς γήμῃ γήμητον γήμητον γήμωμεν γήμητε γήμωσῐ(ν)
optative γήμαιμῐ γήμειᾰς,
γήμαις 		γήμειε(ν),
γήμαι 		γήμαιτον γημαίτην γήμαιμεν γήμαιτε γήμειᾰν,
γήμαιεν
imperative   γῆμον γημᾰ́τω γήμᾰτον γημᾰ́των   γήμᾰτε γημᾰ́ντων
middle indicative ἐγημᾰ́μην ἐγήμω ἐγήμᾰτο ἐγήμᾰσθον ἐγημᾰ́σθην ἐγημᾰ́μεθᾰ ἐγήμᾰσθε ἐγήμᾰντο
subjunctive γήμωμαι γήμῃ γήμηται γήμησθον γήμησθον γημώμεθᾰ γήμησθε γήμωνται
optative γημαίμην γήμαιο γήμαιτο γήμαισθον γημαίσθην γημαίμεθᾰ γήμαισθε γήμαιντο
imperative   γῆμαι γημᾰ́σθω γήμᾰσθον γημᾰ́σθων   γήμᾰσθε γημᾰ́σθων
active middle
infinitive γῆμαι γήμᾰσθαι
participle m γήμᾱς γημᾰ́μενος
f γήμᾱσᾰ γημᾰμένη
n γῆμᾰν γημᾰ́μενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐγᾰ́μησᾰ, ἐγᾰμησᾰ́μην, ἐγᾰμήθην (Koine)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐγᾰ́μησᾰ ἐγᾰ́μησᾰς ἐγᾰ́μησε(ν) ἐγᾰμήσᾰτον ἐγᾰμησᾰ́την ἐγᾰμήσᾰμεν ἐγᾰμήσᾰτε ἐγᾰ́μησᾰν
subjunctive γᾰμήσω γᾰμήσῃς γᾰμήσῃ γᾰμήσητον γᾰμήσητον γᾰμήσωμεν γᾰμήσητε γᾰμήσωσῐ(ν)
optative γᾰμήσαιμῐ γᾰμήσειᾰς,
γᾰμήσαις 		γᾰμήσειε(ν),
γᾰμήσαι 		γᾰμήσαιτον γᾰμησαίτην γᾰμήσαιμεν γᾰμήσαιτε γᾰμήσειᾰν,
γᾰμήσαιεν
imperative   γᾰ́μησον γᾰμησᾰ́τω γᾰμήσᾰτον γᾰμησᾰ́των   γᾰμήσᾰτε γᾰμησᾰ́ντων
middle indicative ἐγᾰμησᾰ́μην ἐγᾰμήσω ἐγᾰμήσᾰτο ἐγᾰμήσᾰσθον ἐγᾰμησᾰ́σθην ἐγᾰμησᾰ́μεθᾰ ἐγᾰμήσᾰσθε ἐγᾰμήσᾰντο
subjunctive γᾰμήσωμαι γᾰμήσῃ γᾰμήσηται γᾰμήσησθον γᾰμήσησθον γᾰμησώμεθᾰ γᾰμήσησθε γᾰμήσωνται
optative γᾰμησαίμην γᾰμήσαιο γᾰμήσαιτο γᾰμήσαισθον γᾰμησαίσθην γᾰμησαίμεθᾰ γᾰμήσαισθε γᾰμήσαιντο
imperative   γᾰ́μησαι γᾰμησᾰ́σθω γᾰμήσᾰσθον γᾰμησᾰ́σθων   γᾰμήσᾰσθε γᾰμησᾰ́σθων
passive indicative ἐγᾰμήθην ἐγᾰμήθης ἐγᾰμήθη ἐγᾰμήθητον ἐγᾰμηθήτην ἐγᾰμήθημεν ἐγᾰμήθητε ἐγᾰμήθησᾰν
subjunctive γᾰμηθῶ γᾰμηθῇς γᾰμηθῇ γᾰμηθῆτον γᾰμηθῆτον γᾰμηθῶμεν γᾰμηθῆτε γᾰμηθῶσῐ(ν)
optative γᾰμηθείην γᾰμηθείης γᾰμηθείη γᾰμηθεῖτον,
γᾰμηθείητον 		γᾰμηθείτην,
γᾰμηθειήτην 		γᾰμηθεῖμεν,
γᾰμηθείημεν 		γᾰμηθεῖτε,
γᾰμηθείητε 		γᾰμηθεῖεν,
γᾰμηθείησᾰν
imperative   γᾰμήθητῐ γᾰμηθήτω γᾰμήθητον γᾰμηθήτων   γᾰμήθητε γᾰμηθέντων
active middle passive
infinitive γᾰμῆσαι γᾰμήσᾰσθαι γᾰμηθῆναι
participle m γᾰμήσᾱς γᾰμησᾰ́μενος γᾰμηθείς
f γᾰμήσᾱσᾰ γᾰμησᾰμένη γᾰμηθεῖσᾰ
n γᾰμῆσᾰν γᾰμησᾰ́μενον γᾰμηθέν
   Perfect: γεγᾰ́μηκᾰ, γεγᾰ́μημαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative γεγᾰ́μηκᾰ γεγᾰ́μηκᾰς γεγᾰ́μηκε(ν) γεγᾰμήκᾰτον γεγᾰμήκᾰτον γεγᾰμήκᾰμεν γεγᾰμήκᾰτε γεγᾰμήκᾱσῐ(ν)
subjunctive γεγᾰμήκω γεγᾰμήκῃς γεγᾰμήκῃ γεγᾰμήκητον γεγᾰμήκητον γεγᾰμήκωμεν γεγᾰμήκητε γεγᾰμήκωσῐ(ν)
optative γεγᾰμήκοιμῐ,
γεγᾰμηκοίην 		γεγᾰμήκοις,
γεγᾰμηκοίης 		γεγᾰμήκοι,
γεγᾰμηκοίη 		γεγᾰμήκοιτον γεγᾰμηκοίτην γεγᾰμήκοιμεν γεγᾰμήκοιτε γεγᾰμήκοιεν
imperative   γεγᾰ́μηκε γεγᾰμηκέτω γεγᾰμήκετον γεγᾰμηκέτων   γεγᾰμήκετε γεγᾰμηκόντων
middle/passive indicative γεγᾰ́μημαι γεγᾰ́μησαι γεγᾰ́μηται γεγᾰ́μησθον γεγᾰ́μησθον γεγᾰμήμεθᾰ γεγᾰ́μησθε γεγᾰ́μηνται
subjunctive γεγᾰμημένος ὦ γεγᾰμημένος ᾖς γεγᾰμημένος ᾖ γεγᾰμημένω ἦτον γεγᾰμημένω ἦτον γεγᾰμημένοι ὦμεν γεγᾰμημένοι ἦτε γεγᾰμημένοι ὦσῐ(ν)
optative γεγᾰμημένος εἴην γεγᾰμημένος εἴης γεγᾰμημένος εἴη γεγᾰμημένω εἴητον,
εἶτον 		γεγᾰμημένω εἰήτην,
εἴτην 		γεγᾰμημένοι εἴημεν,
εἶμεν 		γεγᾰμημένοι εἴητε,
εἶτε 		γεγᾰμημένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   γεγᾰ́μησο γεγᾰμήσθω γεγᾰ́μησθον γεγᾰμήσθων   γεγᾰ́μησθε γεγᾰμήσθων
active middle/passive
infinitive γεγᾰμηκέναι γεγᾰμῆσθαι
participle m γεγᾰμηκώς γεγᾰμημένος
f γεγᾰμηκυῖᾰ γεγᾰμημένη
n γεγᾰμηκός γεγᾰμημένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐγεγᾰμήκειν, ἐγεγᾰμήμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐγεγᾰμήκειν,
ἐγεγᾰμήκη 		ἐγεγᾰμήκεις,
ἐγεγᾰμήκης 		ἐγεγᾰμήκει(ν) ἐγεγᾰμήκετον ἐγεγᾰμηκέτην ἐγεγᾰμήκεμεν ἐγεγᾰμήκετε ἐγεγᾰμήκεσᾰν
middle/passive indicative ἐγεγᾰμήμην ἐγεγᾰ́μησο ἐγεγᾰ́μητο ἐγεγᾰ́μησθον ἐγεγᾰμήσθην ἐγεγᾰμήμεθᾰ ἐγεγᾰ́μησθε ἐγεγᾰ́μηντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

Descendants

  • Greek: γαμώ (gamó, “to fuck”)

Further reading

Further reading
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.