βουλομένω

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /buː.lo.mé.nɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /bu.loˈme.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /βu.loˈme.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /vu.loˈme.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /vu.loˈme.no/

Participle

βουλομένω • (bouloménō)

masculine/neuter nominative/accusative/vocative dual of βουλόμενος (boulómenos)