βουλομένου

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /buː.lo.mé.nuː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /bu.loˈme.nu/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /βu.loˈme.nu/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /vu.loˈme.nu/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /vu.loˈme.nu/

Participle

βουλομένου • (bouloménou)

masculine/neuter genitive singular of βουλόμενος (boulómenos)