βλήμενος

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /blɛ̌ː.me.nos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈble̝.me.nos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈβli.me.nos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈvli.me.nos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈvli.me.nos/

Participle

βλήμενος • (blḗmenos) m (feminine βλημένη, neuter βλήμενον); first/second declension

(Epic) aorist middle participle of βάλλω (bállō, “throw”)

Declension

First and second declension of βλήμενος; βλημένη; βλήμενον (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	βλήμενος blḗmenos	βλημένη blēménē	βλήμενον blḗmenon	βλημένω blēménō	βλημένᾱ blēménā	βλημένω blēménō	βλήμενοι blḗmenoi	βλήμεναι blḗmenai	βλήμενᾰ blḗmenă
Genitive	βλημένοιο βλημένοο βλημένου blēménoio blēménoo blēménou	βλημένης blēménēs	βλημένοιο βλημένοο βλημένου blēménoio blēménoo blēménou	βλημένοιῐ̈ν blēménoiĭ̈n	βλημέναιῐ̈ν blēménaiĭ̈n	βλημένοιῐ̈ν blēménoiĭ̈n	βλημένων blēménōn	βλημενᾱ́ων βλημενέων βλημενῶν blēmenā́ōn blēmenéōn blēmenôn	βλημένων blēménōn
Dative	βλημένῳ blēménōi	βλημένῃ blēménēi	βλημένῳ blēménōi	βλημένοιῐ̈ν blēménoiĭ̈n	βλημέναιῐ̈ν blēménaiĭ̈n	βλημένοιῐ̈ν blēménoiĭ̈n	βλημένοισῐ βλημένοισῐν βλημένοις blēménoisĭ(n) blēménois	βλημένῃσῐ βλημένῃσῐν βλημένῃς βλημέναις blēménēisĭ(n) blēménēis blēménais	βλημένοισῐ βλημένοισῐν βλημένοις blēménoisĭ(n) blēménois
Accusative	βλήμενον blḗmenon	βλημένην blēménēn	βλήμενον blḗmenon	βλημένω blēménō	βλημένᾱ blēménā	βλημένω blēménō	βλημένους blēménous	βλημένᾱς blēménās	βλήμενᾰ blḗmenă
Vocative	βλήμενε blḗmene	βλημένη blēménē	βλήμενον blḗmenon	βλημένω blēménō	βλημένᾱ blēménā	βλημένω blēménō	βλήμενοι blḗmenoi	βλήμεναι blḗmenai	βλήμενᾰ blḗmenă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	βλημένως blēménōs			βλημενώτερος blēmenṓteros			βλημενώτᾰτος blēmenṓtătos
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.