αὐξάνω

See also: αυξάνω

Ancient Greek

Alternative forms

Etymology

From Proto-Indo-European *h₂weg- (“to enlarge”).[1] Cognate with Proto-Germanic *wahsijaną. The present tense system includes a N progressive aspect marker.

Pronunciation

 

Verb

αὐξάνω • (auxánō)

  1. to make grow, increase
  2. to promote, honour, exalt

Inflection

   Present: αὐξᾰ́νω, αὐξᾰ́νομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative αὐξᾰ́νω αὐξᾰ́νεις αὐξᾰ́νει αὐξᾰ́νετον αὐξᾰ́νετον αὐξᾰ́νομεν αὐξᾰ́νετε αὐξᾰ́νουσῐ(ν)
subjunctive αὐξᾰ́νω αὐξᾰ́νῃς αὐξᾰ́νῃ αὐξᾰ́νητον αὐξᾰ́νητον αὐξᾰ́νωμεν αὐξᾰ́νητε αὐξᾰ́νωσῐ(ν)
optative αὐξᾰ́νοιμῐ αὐξᾰ́νοις αὐξᾰ́νοι αὐξᾰ́νοιτον αὐξᾰνοίτην αὐξᾰ́νοιμεν αὐξᾰ́νοιτε αὐξᾰ́νοιεν
imperative   αὔξᾰνε αὐξᾰνέτω αὐξᾰ́νετον αὐξᾰνέτων   αὐξᾰ́νετε αὐξᾰνόντων
middle/passive indicative αὐξᾰ́νομαι αὐξᾰ́νῃ,
αὐξᾰ́νει 		αὐξᾰ́νεται αὐξᾰ́νεσθον αὐξᾰ́νεσθον αὐξᾰνόμεθᾰ αὐξᾰ́νεσθε αὐξᾰ́νονται
subjunctive αὐξᾰ́νωμαι αὐξᾰ́νῃ αὐξᾰ́νηται αὐξᾰ́νησθον αὐξᾰ́νησθον αὐξᾰνώμεθᾰ αὐξᾰ́νησθε αὐξᾰ́νωνται
optative αὐξᾰνοίμην αὐξᾰ́νοιο αὐξᾰ́νοιτο αὐξᾰ́νοισθον αὐξᾰνοίσθην αὐξᾰνοίμεθᾰ αὐξᾰ́νοισθε αὐξᾰ́νοιντο
imperative   αὐξᾰ́νου αὐξᾰνέσθω αὐξᾰ́νεσθον αὐξᾰνέσθων   αὐξᾰ́νεσθε αὐξᾰνέσθων
active middle/passive
infinitive αὐξᾰ́νειν αὐξᾰ́νεσθαι
participle m αὐξᾰ́νων αὐξᾰνόμενος
f αὐξᾰ́νουσᾰ αὐξᾰνομένη
n αὐξᾰ́νον αὐξᾰνόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ηὔξᾰνον, ηὐξᾰνόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ηὔξᾰνον ηὔξᾰνες ηὔξᾰνε(ν) ηὐξᾰ́νετον ηὐξᾰνέτην ηὐξᾰ́νομεν ηὐξᾰ́νετε ηὔξᾰνον
middle/passive indicative ηὐξᾰνόμην ηὐξᾰ́νου ηὐξᾰ́νετο ηὐξᾰ́νεσθον ηὐξᾰνέσθην ηὐξᾰνόμεθᾰ ηὐξᾰ́νεσθε ηὐξᾰ́νοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: αὐξήσω, αὐξήσομαι, αὐξηθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative αὐξήσω αὐξήσεις αὐξήσει αὐξήσετον αὐξήσετον αὐξήσομεν αὐξήσετε αὐξήσουσῐ(ν)
optative αὐξήσοιμῐ αὐξήσοις αὐξήσοι αὐξήσοιτον αὐξησοίτην αὐξήσοιμεν αὐξήσοιτε αὐξήσοιεν
middle indicative αὐξήσομαι αὐξήσῃ,
αὐξήσει 		αὐξήσεται αὐξήσεσθον αὐξήσεσθον αὐξησόμεθᾰ αὐξήσεσθε αὐξήσονται
optative αὐξησοίμην αὐξήσοιο αὐξήσοιτο αὐξήσοισθον αὐξησοίσθην αὐξησοίμεθᾰ αὐξήσοισθε αὐξήσοιντο
passive indicative αὐξηθήσομαι αὐξηθήσῃ,
αὐξηθήσει 		αὐξηθήσεται αὐξηθήσεσθον αὐξηθήσεσθον αὐξηθησόμεθᾰ αὐξηθήσεσθε αὐξηθήσονται
optative αὐξηθησοίμην αὐξηθήσοιο αὐξηθήσοιτο αὐξηθήσοισθον αὐξηθησοίσθην αὐξηθησοίμεθᾰ αὐξηθήσοισθε αὐξηθήσοιντο
active middle passive
infinitive αὐξήσειν αὐξήσεσθαι αὐξηθήσεσθαι
participle m αὐξήσων αὐξησόμενος αὐξηθησόμενος
f αὐξήσουσᾰ αὐξησομένη αὐξηθησομένη
n αὐξῆσον αὐξησόμενον αὐξηθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ηὔξησᾰ, ηὐξησᾰ́μην, ηὐξήθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ηὔξησᾰ ηὔξησᾰς ηὔξησε(ν) ηὐξήσᾰτον ηὐξησᾰ́την ηὐξήσᾰμεν ηὐξήσᾰτε ηὔξησᾰν
subjunctive αὐξήσω αὐξήσῃς αὐξήσῃ αὐξήσητον αὐξήσητον αὐξήσωμεν αὐξήσητε αὐξήσωσῐ(ν)
optative αὐξήσαιμῐ αὐξήσειᾰς,
αὐξήσαις 		αὐξήσειε(ν),
αὐξήσαι 		αὐξήσαιτον αὐξησαίτην αὐξήσαιμεν αὐξήσαιτε αὐξήσειᾰν,
αὐξήσαιεν
imperative   αὔξησον αὐξησᾰ́τω αὐξήσᾰτον αὐξησᾰ́των   αὐξήσᾰτε αὐξησᾰ́ντων
middle indicative ηὐξησᾰ́μην ηὐξήσω ηὐξήσᾰτο ηὐξήσᾰσθον ηὐξησᾰ́σθην ηὐξησᾰ́μεθᾰ ηὐξήσᾰσθε ηὐξήσᾰντο
subjunctive αὐξήσωμαι αὐξήσῃ αὐξήσηται αὐξήσησθον αὐξήσησθον αὐξησώμεθᾰ αὐξήσησθε αὐξήσωνται
optative αὐξησαίμην αὐξήσαιο αὐξήσαιτο αὐξήσαισθον αὐξησαίσθην αὐξησαίμεθᾰ αὐξήσαισθε αὐξήσαιντο
imperative   αὔξησαι αὐξησᾰ́σθω αὐξήσᾰσθον αὐξησᾰ́σθων   αὐξήσᾰσθε αὐξησᾰ́σθων
passive indicative ηὐξήθην ηὐξήθης ηὐξήθη ηὐξήθητον ηὐξηθήτην ηὐξήθημεν ηὐξήθητε ηὐξήθησᾰν
subjunctive αὐξηθῶ αὐξηθῇς αὐξηθῇ αὐξηθῆτον αὐξηθῆτον αὐξηθῶμεν αὐξηθῆτε αὐξηθῶσῐ(ν)
optative αὐξηθείην αὐξηθείης αὐξηθείη αὐξηθεῖτον,
αὐξηθείητον 		αὐξηθείτην,
αὐξηθειήτην 		αὐξηθεῖμεν,
αὐξηθείημεν 		αὐξηθεῖτε,
αὐξηθείητε 		αὐξηθεῖεν,
αὐξηθείησᾰν
imperative   αὐξήθητῐ αὐξηθήτω αὐξήθητον αὐξηθήτων   αὐξήθητε αὐξηθέντων
active middle passive
infinitive αὐξῆσαι αὐξήσᾰσθαι αὐξηθῆναι
participle m αὐξήσᾱς αὐξησᾰ́μενος αὐξηθείς
f αὐξήσᾱσᾰ αὐξησᾰμένη αὐξηθεῖσᾰ
n αὐξῆσᾰν αὐξησᾰ́μενον αὐξηθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ηὔξηκᾰ, ηὔξημαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ηὔξηκᾰ ηὔξηκᾰς ηὔξηκε(ν) ηὐξήκᾰτον ηὐξήκᾰτον ηὐξήκᾰμεν ηὐξήκᾰτε ηὐξήκᾱσῐ(ν)
subjunctive ηὐξήκω ηὐξήκῃς ηὐξήκῃ ηὐξήκητον ηὐξήκητον ηὐξήκωμεν ηὐξήκητε ηὐξήκωσῐ(ν)
optative ηὐξήκοιμῐ,
ηὐξηκοίην 		ηὐξήκοις,
ηὐξηκοίης 		ηὐξήκοι,
ηὐξηκοίη 		ηὐξήκοιτον ηὐξηκοίτην ηὐξήκοιμεν ηὐξήκοιτε ηὐξήκοιεν
imperative   ηὔξηκε ηὐξηκέτω ηὐξήκετον ηὐξηκέτων   ηὐξήκετε ηὐξηκόντων
middle/passive indicative ηὔξημαι ηὔξησαι ηὔξηται ηὔξησθον ηὔξησθον ηὐξήμεθᾰ ηὔξησθε ηὔξηνται
subjunctive ηὐξημένος ὦ ηὐξημένος ᾖς ηὐξημένος ᾖ ηὐξημένω ἦτον ηὐξημένω ἦτον ηὐξημένοι ὦμεν ηὐξημένοι ἦτε ηὐξημένοι ὦσῐ(ν)
optative ηὐξημένος εἴην ηὐξημένος εἴης ηὐξημένος εἴη ηὐξημένω εἴητον,
εἶτον 		ηὐξημένω εἰήτην,
εἴτην 		ηὐξημένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ηὐξημένοι εἴητε,
εἶτε 		ηὐξημένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ηὔξησο ηὐξήσθω ηὔξησθον ηὐξήσθων   ηὔξησθε ηὐξήσθων
active middle/passive
infinitive ηὐξηκέναι ηὐξῆσθαι
participle m ηὐξηκώς ηὐξημένος
f ηὐξηκυῖᾰ ηὐξημένη
n ηὐξηκός ηὐξημένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ηὐξήκειν, ηὐξήμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ηὐξήκειν,
ηὐξήκη 		ηὐξήκεις,
ηὐξήκης 		ηὐξήκει(ν) ηὐξήκετον ηὐξηκέτην ηὐξήκεμεν ηὐξήκετε ηὐξήκεσᾰν
middle/passive indicative ηὐξήμην ηὔξησο ηὔξητο ηὔξησθον ηὐξήσθην ηὐξήμεθᾰ ηὔξησθε ηὔξηντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “αὔξω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 170: “VAR > line 1 > αὐξάνω”

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.