αφεντικό

From Byzantine Greek ἀφεντικός (aphentikós), from Ancient Greek αὐθεντικός (authentikós, “lordly, masterly”), from αὐθέντης (authéntēs, “lord, master”).

• IPA^(key): /afendiˈko/
• Hyphenation: α‧φε‧ντι‧κό

αφεντικό • (afentikó) n (plural αφεντικά, feminine αφεντικίνα)

1. owner, master (someone who has control over something or someone)

   Synonyms: κύριος (kýrios), κάτοχος (kátochos)

   Το αφεντικό του σκύλου αυτού είναι ο αδερφός μου. ― To afentikó tou skýlou aftoú eínai o aderfós mou. ― This dog's owner is my brother.

   Μπορώ να μιλήσω παρακαλώ στο αφεντικό του σπιτιού; ― Boró na milíso parakaló sto afentikó tou spitioú? ― Can I please speak to the homeowner?

2. boss (person who oversees and directs the work of others)

   Synonyms: διευθυντής (diefthyntís), προϊστάμενος (proïstámenos)

   Το αφεντικό με βάζει πάντα να δουλεύω παράξενες ώρες. ― To afentikó me vázei pánta na doulévo paráxenes óres. ― The boss always makes me work odd hours.

   Το νέο αφεντικό μου είναι πολύ φιλικός και πρόθυμος. ― To néo afentikó mou eínai polý filikós kai próthymos. ― My new boss is very friendly and eager.

3. (dated, more specifically) boss, master (the head of a household particularly with regards to servants)

   Synonyms: αφέντης (aféntis), κύριος (kýrios)

   Το αφεντικό έχει προσλάβει νέες υπηρέτριες. ― To afentikó échei proslávei nées ypirétries. ― The master has hired new maids.

• see: αφεντεύω (afentévo, “to command or control”)

• “αφεντικό”, in Platform to search dictionaries of modern and medieval Greek at the Centre for the Greek language