αρτοποιητής

Greek

Etymology

From Ancient Greek ἀρτοποιητής (artopoiētḗs, “breadmaker”). By surface analysis, αρτοποίηση (artopoíisi, “breadmaking”) +‎ -τής (-tís, agent noun suffix).

Noun

αρτοποιητής • (artopoiitís) m (plural αρτοποιητείς)

  1. (cooking) breadmaker (person or machine)

Declension

Declension of αρτοποιητής
singular plural
nominative αρτοποιητής (artopoiitís) αρτοποιητείς (artopoiiteís)
genitive αρτοποιητή (artopoiití)
αρτοποιητούς (artopoiitoús) 		αρτοποιητών (artopoiitón)
accusative αρτοποιητή (artopoiití) αρτοποιητείς (artopoiiteís)
vocative αρτοποιητή (artopoiití) αρτοποιητείς (artopoiiteís)
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.