ανομία
Greek
Etymology
α- (a-) + νόμος (nómos) + -ία (-ía).
Noun
ανομία • (anomía) n (uncountable)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ανομία (anomía) | ανομίες (anomíes) |
| genitive | ανομίας (anomías) | ανομιών (anomión) |
| accusative | ανομία (anomía) | ανομίες (anomíes) |
| vocative | ανομία (anomía) | ανομίες (anomíes) |
Related terms
- ανόμημα n (anómima, “offence”)
- ανομιμοποίητος (anomimopoíitos, “not legalised”, adjective)
- ανομοθέτητος (anomothétitos, “unlegislated”, adjective)
- and see: νόμος m (nómos, “law”)