αναστατώνω

Greek

Etymology

From Ancient Greek ἀναστατέω (anastatéō, “to carry off”) + -ώνω (-óno); see ἄνω (ánō, “upwards”) +‎ ἵστημι (hístēmi, “to make stand”) for more on the components.

Pronunciation

  • IPA(key): /a.na.staˈto.no/
  • Hyphenation: α‧να‧στα‧τώ‧νω

Verb

αναστατώνω • (anastatóno) (past αναστάτωσα, passive αναστατώνομαι)

  1. to disturb, disarrange
  2. to put in a panic
  3. (figuratively) to disturb (emotions)

Conjugation

αναστατώνω   αναστατώνομαι
Active voice ➤ Passive voice ➤
Indicative mood ➤ Imperfective aspect ➤ Perfective aspect ➤ Imperfective aspect Perfective aspect
Non-past tenses ➤ Present ➤ Dependent ➤ Present Dependent
1 sg αναστατώνω αναστατώσω αναστατώνομαι αναστατωθώ
2 sg αναστατώνεις αναστατώσεις αναστατώνεσαι αναστατωθείς
3 sg αναστατώνει αναστατώσει αναστατώνεται αναστατωθεί
1 pl αναστατώνουμε, [‑ομε] αναστατώσουμε, [‑ομε] αναστατωνόμαστε αναστατωθούμε
2 pl αναστατώνετε αναστατώσετε αναστατώνεστε, αναστατωνόσαστε αναστατωθείτε
3 pl αναστατώνουν(ε) αναστατώσουν(ε) αναστατώνονται αναστατωθούν(ε)
Past tenses ➤ Imperfect ➤ Simple past ➤ Imperfect Simple past
1 sg αναστάτωνα αναστάτωσα αναστατωνόμουν(α) αναστατώθηκα
2 sg αναστάτωνες αναστάτωσες αναστατωνόσουν(α) αναστατώθηκες
3 sg αναστάτωνε αναστάτωσε αναστατωνόταν(ε) αναστατώθηκε
1 pl αναστατώναμε αναστατώσαμε αναστατωνόμασταν, (‑όμαστε) αναστατωθήκαμε
2 pl αναστατώνατε αναστατώσατε αναστατωνόσασταν, (‑όσαστε) αναστατωθήκατε
3 pl αναστάτωναν, αναστατώναν(ε) αναστάτωσαν, αναστατώσαν(ε) αναστατώνονταν, (αναστατωνόντουσαν) αναστατώθηκαν, αναστατωθήκαν(ε)
Future tenses ➤ Continuous ➤ Simple ➤ Continuous Simple
1 sg θα αναστατώνω ➤ θα αναστατώσω ➤ θα αναστατώνομαι ➤ θα αναστατωθώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl θα αναστατώνεις, … θα αναστατώσεις, … θα αναστατώνεσαι, … θα αναστατωθείς, …
Perfect aspect ➤ Perfect aspect
Present perfect ➤   έχω, έχεις, … αναστατώσει
  έχω, έχεις, … αναστατωμένο, ‑η, ‑ο ➤ 		  έχω, έχεις, … αναστατωθεί
  είμαι, είσαι, … αναστατωμένος, ‑η, ‑ο ➤
Past perfect ➤   είχα, είχες, … αναστατώσει
  είχα, είχες, … αναστατωμένο, ‑η, ‑ο 		  είχα, είχες, … αναστατωθεί
  ήμουν, ήσουν, … αναστατωμένος, ‑η, ‑ο
Future perfect ➤   θα έχω, θα έχεις, … αναστατώσει
  θα έχω, θα έχεις, … αναστατωμένο, ‑η, ‑ο 		  θα έχω, θα έχεις, … αναστατωθεί
  θα είμαι, θα είσαι, … αναστατωμένος, ‑η, ‑ο
Subjunctive mood ➤ Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤ Imperfective aspect Perfective aspect Imperfective aspect Perfective aspect
2 sg αναστάτωνε αναστάτωσε — αναστατώσου
2 pl αναστατώνετε αναστατώστε αναστατώνεστε αναστατωθείτε
Other forms Active voice Passive voice
Present participle➤ αναστατώνοντας ➤ —
Perfect participle➤ έχοντας αναστατώσει ➤ αναστατωμένος, ‑η, ‑ο ➤
Nonfinite form➤ αναστατώσει αναστατωθεί
Notes  
 
Appendix:Greek verbs 		 • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.
 • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.
 • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Synonyms

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.