αλήστευτος
Greek
Etymology
From Koine Greek ἀλῄστευτος (alēísteutos).[1]
Pronunciation
- IPA(key): /aˈli.ste.ftos/
- Hyphenation: α‧λή‧στευ‧τος
Adjective
αλήστευτος • (alísteftos) m (feminine αλήστευτη, neuter αλήστευτο)
- unrobbed, not cheated
- unpillaged
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | αλήστευτος (alísteftos) | αλήστευτη (alístefti) | αλήστευτο (alístefto) | αλήστευτοι (alísteftoi) | αλήστευτες (alísteftes) | αλήστευτα (alístefta) | |
| genitive | αλήστευτου (alísteftou) | αλήστευτης (alísteftis) | αλήστευτου (alísteftou) | αλήστευτων (alístefton) | αλήστευτων (alístefton) | αλήστευτων (alístefton) | |
| accusative | αλήστευτο (alístefto) | αλήστευτη (alístefti) | αλήστευτο (alístefto) | αλήστευτους (alísteftous) | αλήστευτες (alísteftes) | αλήστευτα (alístefta) | |
| vocative | αλήστευτε (alístefte) | αλήστευτη (alístefti) | αλήστευτο (alístefto) | αλήστευτοι (alísteftoi) | αλήστευτες (alísteftes) | αλήστευτα (alístefta) | |
Antonyms
- ληστεμένος (listeménos, “robbed”, participle), ληστευμένος (listevménos)
Related terms
- ληστεύω (listévo, “to rob”)
- and see: ληστής m (listís, “robber”)
References
- ^ Dimitrakos, Dimitrios B. (1964) [1936–1950], Μέγα λεξικόν ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης [Méga lexikón hólēs tês Hellēnikês glṓssēs, Great Dictionary of the entire Greek Language] (in Katharevousa), 2nd edition (in 15 volumes), Athens: Hellenic Paideia (abbreviations - of authors)