αδιαφιλονίκητος
Greek
Adjective
αδιαφιλονίκητος • (adiafiloníkitos) m (feminine αδιαφιλονίκητη, neuter αδιαφιλονίκητο)
- undisputed, indisputable, irrefutable, incontravertable
- Synonyms: αναμφισβήτητος (anamfisvítitos), αφιλονίκητος (afiloníkitos)
- Ήταν ο αδιαφιλονίκητος νικητής του διαγωνισμού. (He was the undisputed winner of the contest.)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | αδιαφιλονίκητος (adiafiloníkitos) | αδιαφιλονίκητη (adiafiloníkiti) | αδιαφιλονίκητο (adiafiloníkito) | αδιαφιλονίκητοι (adiafiloníkitoi) | αδιαφιλονίκητες (adiafiloníkites) | αδιαφιλονίκητα (adiafiloníkita) | |
| genitive | αδιαφιλονίκητου (adiafiloníkitou) | αδιαφιλονίκητης (adiafiloníkitis) | αδιαφιλονίκητου (adiafiloníkitou) | αδιαφιλονίκητων (adiafiloníkiton) | αδιαφιλονίκητων (adiafiloníkiton) | αδιαφιλονίκητων (adiafiloníkiton) | |
| accusative | αδιαφιλονίκητο (adiafiloníkito) | αδιαφιλονίκητη (adiafiloníkiti) | αδιαφιλονίκητο (adiafiloníkito) | αδιαφιλονίκητους (adiafiloníkitous) | αδιαφιλονίκητες (adiafiloníkites) | αδιαφιλονίκητα (adiafiloníkita) | |
| vocative | αδιαφιλονίκητε (adiafiloníkite) | αδιαφιλονίκητη (adiafiloníkiti) | αδιαφιλονίκητο (adiafiloníkito) | αδιαφιλονίκητοι (adiafiloníkitoi) | αδιαφιλονίκητες (adiafiloníkites) | αδιαφιλονίκητα (adiafiloníkita) | |