άτροπος

See also: ἄτροπος and Ἄτροπος

Greek

Etymology

Inherited from Ancient Greek ἄτροπος (átropos, “unchangeable”). The noun sense is a semantic loan from translingual Atropa.

Adjective

άτροπος • (átropos) m (feminine άτροπη, neuter άτροπο)

(archaic) unchanging, unchangeable, unalterable

Declension

Declension of άτροπος
	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	άτροπος (átropos)	άτροπη (átropi)	άτροπο (átropo)	άτροποι (átropoi)	άτροπες (átropes)	άτροπα (átropa)
genitive	άτροπου (átropou)	άτροπης (átropis)	άτροπου (átropou)	άτροπων (átropon)	άτροπων (átropon)	άτροπων (átropon)
accusative	άτροπο (átropo)	άτροπη (átropi)	άτροπο (átropo)	άτροπους (átropous)	άτροπες (átropes)	άτροπα (átropa)
vocative	άτροπε (átrope)	άτροπη (átropi)	άτροπο (átropo)	άτροποι (átropoi)	άτροπες (átropes)	άτροπα (átropa)

Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο άτροπος, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο άτροπος, etc.)

Noun

άτροπος • (átropos) f (plural άτροποι)

synonym of μπελαντόνα (belantóna, “belladonna, deadly nightshade”)

Declension

Declension of **άτροπος**
	singular	plural
nominative	άτροπος (átropos)	άτροποι (átropoi)
genitive	ατρόπου (atrópou)	ατρόπων (atrópon)
accusative	άτροπο (átropo)	ατρόπους (atrópous)
vocative	άτροπε (átrope) άτροπο (átropo)	άτροποι (átropoi)