Πελοποννήσιος

Ancient Greek

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *pelH-der.

Ancient Greek πέλλος (péllos)

Proto-Indo-European *h₃ekʷ-

Proto-Indo-European *-s

Proto-Indo-European *h₃ókʷs

Proto-Hellenic *ókʷs

Ancient Greek ὤψ (ṓps)

Ancient Greek Πέλοψ (Pélops)

Ancient Greek νῆσος (nêsos)

Ancient Greek Πελοπόννησος (Pelopónnēsos)

Proto-Indo-European *-yósder.

Ancient Greek -ιος (-ios)

Ancient Greek Πελοποννήσιος

From Πελοπόννησος (Pelopónnēsos) + -ιος (-ios).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pe.lo.pon.nɛ̌ː.si.os/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pe.lo.ponˈne̝.si.os/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pe.lo.ponˈni.si.os/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pe.lo.ponˈni.si.os/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pe.lo.poˈni.si.os/

Adjective

Πελοποννήσῐος • (Peloponnḗsĭos) m (feminine Πελοποννησῐ́ᾱ, neuter Πελοποννήσῐον); first/second declension

Peloponnesian

Declension

First and second declension of Πελοποννήσῐος; Πελοποννησῐ́ᾱ; Πελοποννήσῐον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	Πελοποννήσῐος Peloponnḗsĭos	Πελοποννησῐ́ᾱ Peloponnēsĭ́ā	Πελοποννήσῐον Peloponnḗsĭon	Πελοποννησῐ́ω Peloponnēsĭ́ō	Πελοποννησῐ́ᾱ Peloponnēsĭ́ā	Πελοποννησῐ́ω Peloponnēsĭ́ō	Πελοποννήσῐοι Peloponnḗsĭoi	Πελοποννήσῐαι Peloponnḗsĭai	Πελοποννήσῐᾰ Peloponnḗsĭă
Genitive	Πελοποννησῐ́ου Peloponnēsĭ́ou	Πελοποννησῐ́ᾱς Peloponnēsĭ́ās	Πελοποννησῐ́ου Peloponnēsĭ́ou	Πελοποννησῐ́οιν Peloponnēsĭ́oin	Πελοποννησῐ́αιν Peloponnēsĭ́ain	Πελοποννησῐ́οιν Peloponnēsĭ́oin	Πελοποννησῐ́ων Peloponnēsĭ́ōn	Πελοποννησῐ́ων Peloponnēsĭ́ōn	Πελοποννησῐ́ων Peloponnēsĭ́ōn
Dative	Πελοποννησῐ́ῳ Peloponnēsĭ́ōi	Πελοποννησῐ́ᾳ Peloponnēsĭ́āi	Πελοποννησῐ́ῳ Peloponnēsĭ́ōi	Πελοποννησῐ́οιν Peloponnēsĭ́oin	Πελοποννησῐ́αιν Peloponnēsĭ́ain	Πελοποννησῐ́οιν Peloponnēsĭ́oin	Πελοποννησῐ́οις Peloponnēsĭ́ois	Πελοποννησῐ́αις Peloponnēsĭ́ais	Πελοποννησῐ́οις Peloponnēsĭ́ois
Accusative	Πελοποννήσῐον Peloponnḗsĭon	Πελοποννησῐ́ᾱν Peloponnēsĭ́ān	Πελοποννήσῐον Peloponnḗsĭon	Πελοποννησῐ́ω Peloponnēsĭ́ō	Πελοποννησῐ́ᾱ Peloponnēsĭ́ā	Πελοποννησῐ́ω Peloponnēsĭ́ō	Πελοποννησῐ́ους Peloponnēsĭ́ous	Πελοποννησῐ́ᾱς Peloponnēsĭ́ās	Πελοποννήσῐᾰ Peloponnḗsĭă
Vocative	Πελοποννήσῐε Peloponnḗsĭe	Πελοποννησῐ́ᾱ Peloponnēsĭ́ā	Πελοποννήσῐον Peloponnḗsĭon	Πελοποννησῐ́ω Peloponnēsĭ́ō	Πελοποννησῐ́ᾱ Peloponnēsĭ́ā	Πελοποννησῐ́ω Peloponnēsĭ́ō	Πελοποννήσῐοι Peloponnḗsĭoi	Πελοποννήσῐαι Peloponnḗsĭai	Πελοποννήσῐᾰ Peloponnḗsĭă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	Πελοποννησῐ́ως Peloponnēsĭ́ōs			Πελοποννησῐώτερος Peloponnēsĭṓteros			Πελοποννησῐώτᾰτος Peloponnēsĭṓtătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.