żurawiany
Polish
Alternative forms
- żórawiany (pre-reform orthography (1936))
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ʐu.raˈvja.nɘ/
- Rhymes: -anɘ
- Syllabification: żu‧ra‧wia‧ny
Adjective
żurawiany (not comparable, no derived adverb)
Declension
Declension of żurawiany (hard)
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
żurawiany | żurawiana | żurawiane | żurawiani | żurawiane | |
| genitive | żurawianego | żurawianej | żurawianego | żurawianych | ||
| dative | żurawianemu | żurawianej | żurawianemu | żurawianym | ||
| accusative | żurawianego | żurawiany | żurawianą | żurawiane | żurawianych | żurawiane |
| instrumental | żurawianym | żurawianą | żurawianym | żurawianymi | ||
| locative | żurawianym | żurawianej | żurawianym | żurawianych | ||
Further reading
- żurawiany in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- żurawiany in Polish dictionaries at PWN
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1927), “żórawiany”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 8, Warsaw, page 723
- żurawiany in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego