śmieć

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈɕmjɛt͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛt͡ɕ
  • Syllabification: śmieć

Etymology 1

    Inherited from Proto-Slavic *sъ̏metь, from *sъmesti.

    Noun

    śmieć m inan

    1. piece of garbage or trash
    2. trash (something worthless or of low quality)
      Synonyms: see Thesaurus:badziewie
    3. (in the plural) rubbish, garbage, trash, waste, refuse, junk
    Declension
    Declension of śmieć
    singular plural
    nominative śmieć śmieci/śmiecie
    genitive śmiecia śmieci
    dative śmieciowi śmieciom
    accusative śmieć śmieci/śmiecie
    instrumental śmieciem śmieciami
    locative śmieciu śmieciach
    vocative śmieciu śmieci/śmiecie
    Alternative forms
    Derived terms
    adjectives
    nouns
    verb
    noun
    verbs

    Noun

    śmieć m pers

    1. (colloquial) trash (contemptible or despicable person)
    Declension
    Declension of śmieć
    singular plural
    nominative śmieć śmiecie
    genitive śmiecia śmieci
    dative śmieciowi śmieciom
    accusative śmiecia śmieci
    instrumental śmieciem śmieciami
    locative śmieciu śmieciach
    vocative śmieciu śmiecie

    Etymology 2

      Inherited from Old Polish śmieć, from Proto-Slavic *sъmě̀ti, from *sъ- +‎ *měti, from Proto-Indo-European *meh₁-.

      Verb

      śmieć impf

      1. (intransitive) dare (to have enough courage (to do something))
        Synonym: ważyć się
        Jak śmiesz! ― How dare you!
      Conjugation
      Conjugation of śmieć impf
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive śmieć
      present tense 1st śmiem śmiemy
      2nd śmiesz śmiecie
      3rd śmie śmią
      impersonal śmie się
      past tense 1st śmiałem,
      -(e)m śmiał       		śmiałam,
      -(e)m śmiała       		śmiałom,
      -(e)m śmiało       		śmieliśmy,
      -(e)śmy śmieli       		śmiałyśmy,
      -(e)śmy śmiały
      2nd śmiałeś,
      -(e)ś śmiał       		śmiałaś,
      -(e)ś śmiała       		śmiałoś,
      -(e)ś śmiało       		śmieliście,
      -(e)ście śmieli       		śmiałyście,
      -(e)ście śmiały
      3rd śmiał śmiała śmiało śmieli śmiały
      impersonal śmiano
      future tense 1st będę śmiał,
      będę śmieć       		będę śmiała,
      będę śmieć       		będę śmiało,
      będę śmieć       		będziemy śmieli,
      będziemy śmieć       		będziemy śmiały,
      będziemy śmieć
      2nd będziesz śmiał,
      będziesz śmieć       		będziesz śmiała,
      będziesz śmieć       		będziesz śmiało,
      będziesz śmieć       		będziecie śmieli,
      będziecie śmieć       		będziecie śmiały,
      będziecie śmieć
      3rd będzie śmiał,
      będzie śmieć       		będzie śmiała,
      będzie śmieć       		będzie śmiało,
      będzie śmieć       		będą śmieli,
      będą śmieć       		będą śmiały,
      będą śmieć
      impersonal będzie śmieć się
      conditional 1st śmiałbym,
      bym śmiał       		śmiałabym,
      bym śmiała       		śmiałobym,
      bym śmiało       		śmielibyśmy,
      byśmy śmieli       		śmiałybyśmy,
      byśmy śmiały
      2nd śmiałbyś,
      byś śmiał       		śmiałabyś,
      byś śmiała       		śmiałobyś,
      byś śmiało       		śmielibyście,
      byście śmieli       		śmiałybyście,
      byście śmiały
      3rd śmiałby,
      by śmiał       		śmiałaby,
      by śmiała       		śmiałoby,
      by śmiało       		śmieliby,
      by śmieli       		śmiałyby,
      by śmiały
      impersonal śmiano by
      imperative 1st niech śmiem śmiejmy
      2nd śmiej śmiejcie
      3rd niech śmie niech śmią
      active adjectival participle śmiący śmiąca śmiące śmiący śmiące
      contemporary adverbial participle śmiąc
      verbal noun śmienie

      or

      Conjugation of śmieć impf
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive śmieć
      present tense 1st śmiem śmiemy
      2nd śmiesz śmiecie
      3rd śmie śmieją
      impersonal śmie się
      past tense 1st śmiałem,
      -(e)m śmiał       		śmiałam,
      -(e)m śmiała       		śmiałom,
      -(e)m śmiało       		śmieliśmy,
      -(e)śmy śmieli       		śmiałyśmy,
      -(e)śmy śmiały
      2nd śmiałeś,
      -(e)ś śmiał       		śmiałaś,
      -(e)ś śmiała       		śmiałoś,
      -(e)ś śmiało       		śmieliście,
      -(e)ście śmieli       		śmiałyście,
      -(e)ście śmiały
      3rd śmiał śmiała śmiało śmieli śmiały
      impersonal śmiano
      future tense 1st będę śmiał,
      będę śmieć       		będę śmiała,
      będę śmieć       		będę śmiało,
      będę śmieć       		będziemy śmieli,
      będziemy śmieć       		będziemy śmiały,
      będziemy śmieć
      2nd będziesz śmiał,
      będziesz śmieć       		będziesz śmiała,
      będziesz śmieć       		będziesz śmiało,
      będziesz śmieć       		będziecie śmieli,
      będziecie śmieć       		będziecie śmiały,
      będziecie śmieć
      3rd będzie śmiał,
      będzie śmieć       		będzie śmiała,
      będzie śmieć       		będzie śmiało,
      będzie śmieć       		będą śmieli,
      będą śmieć       		będą śmiały,
      będą śmieć
      impersonal będzie śmieć się
      conditional 1st śmiałbym,
      bym śmiał       		śmiałabym,
      bym śmiała       		śmiałobym,
      bym śmiało       		śmielibyśmy,
      byśmy śmieli       		śmiałybyśmy,
      byśmy śmiały
      2nd śmiałbyś,
      byś śmiał       		śmiałabyś,
      byś śmiała       		śmiałobyś,
      byś śmiało       		śmielibyście,
      byście śmieli       		śmiałybyście,
      byście śmiały
      3rd śmiałby,
      by śmiał       		śmiałaby,
      by śmiała       		śmiałoby,
      by śmiało       		śmieliby,
      by śmieli       		śmiałyby,
      by śmiały
      impersonal śmiano by
      imperative 1st niech śmiem śmiejmy
      2nd śmiej śmiejcie
      3rd niech śmie niech śmieją
      active adjectival participle śmiejący śmiejąca śmiejące śmiejący śmiejące
      contemporary adverbial participle śmiejąc
      verbal noun śmienie
      adjective
      nouns
      verbs

      Etymology 3

        See śniedź.

        Noun

        śmieć f

        1. (Kuyavia) alternative form of śniedź

        Etymology 4

        See the etymology of the corresponding lemma form.

        Verb

        śmieć

        1. second-person singular imperative of śmiecić

        Further reading

        • śmieć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
        • śmieć in Polish dictionaries at PWN

        Silesian

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈɕmjɛt͡ɕ/
        • Audio:(file)
        • Rhymes: -ɛt͡ɕ
        • Syllabification: śmieć

        Etymology 1

        Borrowed from Czech smět.

        Verb

        śmieć impf

        1. (auxiliary) may; to be allowed
          Niy śmisz jeszcze tego brać. ― You may not take that yet.
        Conjugation

        This verb needs an inflection-table template.

        Etymology 2

        Inherited from Old Polish śmieć.

        Verb

        śmieć impf

        1. (intransitive) to dare
        Conjugation

        This verb needs an inflection-table template.

        Further reading

        • Eugeniusz Kosmała (2023), “śmieć”, in Dykcjōnôrz Ślonsko-Polski (in Silesian), s, pages 340, 341
        • śmieć in dykcjonorz.eu
        This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.