łuszcz

See also: Łuszcz

Old Polish

Etymology

Deverbal from łuszczyć. First attested in c. 1465.

Pronunciation

  • IPA(key): (10th–15th CE) /ɫuʃʲt͡ʃʲ/
  • IPA(key): (15th CE) /ɫuʃʲt͡ʃʲ/

Noun

łuszcz m animacy unattested

  1. yellow rattle (Rhinanthus minor)
    • 1900 [c. 1465], Józef Rostafiński, editor, Symbola ad historiam naturalem medii aevi = Średniowieczna historya naturalna w Polsce. Ps 2[1], number 4251:
      Lluszcz creparia
      [Łuszcz creparia]
    • 1900 [c. 1465], Józef Rostafiński, editor, Symbola ad historiam naturalem medii aevi = Średniowieczna historya naturalna w Polsce. Ps 2[2], number 4253:
      Lluszcz creparia
      [Łuszcz creparia]
    • 1900 [1472], Józef Rostafiński, editor, Symbola ad historiam naturalem medii aevi = Średniowieczna historya naturalna w Polsce. Ps 2[3], number 1673:
      Luscz loliastrum
      [Łuszcz loliastrum]

Declension

Descendants

  • Polish: łuszcz

References

Polish

Pronunciation

Etymology 1

Inherited from Old Polish łuszcz. By surface analysis, deverbal from łuszczyć.

Noun

łuszcz m inan (related adjective łuszczany)

  1. (Middle Polish or Biecz, Ropczyce-Sędziszów County) synonym of szelężnik (rattle)

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

łuszcz

  1. second-person singular imperative of łuszczyć

Further reading