łazęga

Polish

Etymology

From łazić +‎ -ęga.

Pronunciation

IPA^(key): /waˈzɛŋ.ɡa/

(Greater Poland):
- (Central Greater Poland) IPA^(key): [waˈzɛŋ.ɡa]
(Masovia):
- (Far Masovian) IPA^(key): [waˈzɛŋ.ɡa]

Audio: (file)
Rhymes: -ɛŋɡa
Syllabification: ła‧zę‧ga

Noun

łazęga m pers or f

vagabond, wanderer (person who wanders from place to place)
Synonyms: see Thesaurus:włóczęga

Declension

Masculine declension:

Declension of łazęga

	singular	plural
nominative	łazęga	łazęgi
genitive	łazęgi	łazęgów
dative	łazędze	łazęgom
accusative	łazęgę	łazęgów
instrumental	łazęgą	łazęgami
locative	łazędze	łazęgach
vocative	łazęgo	łazęgi

Feminine declension:

Declension of łazęga

	singular	plural
nominative	łazęga	łazęgi
genitive	łazęgi	łazęg
dative	łazędze	łazęgom
accusative	łazęgę	łazęgi
instrumental	łazęgą	łazęgami
locative	łazędze	łazęgach
vocative	łazęgo	łazęgi

Related terms

verb

łazęgować

Further reading

łazęga in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
łazęga in Polish dictionaries at PWN
Wojciech Grzegorzewicz (1894), “łazęga”, in “O języku ludowym w powiecie przasnyskim”, in Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 5, Krakow: Akademia Umiejętności, page 113
Oskar Kolberg (1877), “łazęga”, in “Rzecz o mowie ludu wielkopolskiego”, in Zbiór wiadomości do antropologii krajowéj (in Polish), volume 1, III (Materyjały etnologiczne), page 20