łabęć

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *ȏlbǭdь.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /ɫabæ̃t͡ɕʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /ɫabæ̃t͡ɕʲ/

    Noun

    łabęć m animacy unattested

    1. swan
      • 1874-1891 [1441], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[1], [2], [3], volume XXV, page 268:
        Labancz cignus
        [Łabęć cignus]
      • Labancz, que olorem seu cignum album in campo rubeo defert [Second half of the 15th century], Jan Długosz, edited by Marian Friedberg, Klejnoty Długoszowe[4], Krakow, published 1931, page 64:
        Łabęć, que olorem seu cignum album in campo rubeo defert
        [-]
        (please add an English translation of this quotation)

    Descendants

    • Polish: łabędź
    • Silesian: łabōnt

    References

    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “łabęć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN