İliç
Turkish
Etymology
From Armenian Լիճք (Ličkʻ).
Pronunciation
- IPA(key): /iˈlit͡ʃ/
Proper noun
İliç
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | İliç | İliçler / İliç'ler |
| accusative | İliç'i | İliçleri / İliç'leri |
| dative | İliç'e | İliçlere / İliç'lere |
| locative | İliç'te | İliçlerde / İliç'lerde |
| ablative | İliç'ten | İliçlerden / İliç'lerden |
| genitive | İliç'in | İliçlerin / İliç'lerin |
| singular | plural | |
|---|---|---|
| benim (my) | İliç'im | İliçlerim |
| senin (your) | İliç'in | İliçlerin |
| onun (his/her/its) | İliç'i | İliçleri |
| bizim (our) | İliç'imiz | İliçlerimiz |
| sizin (your) | İliç'iniz | İliçleriniz |
| onların (their) | İliç'i İliçleri |
İliçleri |
Derived terms
- İliçli
Further reading
- Nişanyan, Sevan (2010–), “İliç”, in Nişanyan Yeradları: Türkiye ve Çevre Ülkeler Yerleşim Birimleri Envanteri [Index Anatolicus: An inventory of place names of Turkey and surrounding countries] (in Turkish)