þrir

See also: þrír

Old Swedish

Alternative forms

Etymology

From Old Norse þrír, from Proto-Norse ᚦᚱᛁᛃᛟᛉ (þrijoʀ), from Proto-Germanic *þrīz.

Numeral

þrīr m

  1. three

Declension

Declension of þrir
plural masculine feminine neuter
nominative þrī(r), þrē þrē(a)(r) þrȳ
accusative þrē(a) þrē(a)(r) þrȳ
dative þrim, þrēm þrim, þrēm þrim, þrēm
genitive þriggia þriggia þriggia

Descendants

  • Swedish: tre