üstün

See also: Üstün

Azerbaijani

Pronunciation

  • Audio:(file)

Adjective

üstün (comparative daha üstün, superlative ən üstün)

  1. superior

References

Turkish

Etymology

By surface analysis, üst +‎ ün.

Pronunciation

  • IPA(key): /ysˈtyn/
  • Hyphenation: üs‧tün

Adjective

üstün

  1. superior
  2. supreme, outstanding, exquisite, super

Declension

Predicative forms of üstün
present tense
positive declarative positive interrogative
ben (I am) üstünüm üstün müyüm?
sen (you are) üstünsün üstün müsün?
o (he/she/it is) üstün / üstün?ür üstün ?
biz (we are) üstünüz üstün müyüz?
siz (you are) üstünsünüz üstün müsünüz?
onlar (they are) üstün(ler) üstün(ler) mi?
past tense
positive declarative positive interrogative
ben (I was) üstün?üm üstün müydüm?
sen (you were) üstün?ün üstün müydün?
o (he/she/it was) üstün?ü üstün müydü?
biz (we were) üstün?ük üstün müydük?
siz (you were) üstün?ünüz üstün müydünüz?
onlar (they were) üstün?üler üstün müydüler?
indirect past
positive declarative positive interrogative
ben (I was) üstünmüşüm üstün müymüşüm?
sen (you were) üstünmüşsün üstün müymüşsün?
o (he/she/it was) üstünmüş üstün müymüş?
biz (we were) üstünmüşüz üstün müymüşüz?
siz (you were) üstünmüşsünüz üstün müymüşsünüz?
onlar (they were) üstünmüşler üstün müymüşler?
conditional
positive declarative positive interrogative
ben (if I) üstünsem üstün müysem?
sen (if you) üstünsen üstün müysen?
o (if he/she/it) üstünse üstün müyse?
biz (if we) üstünsek üstün müysek?
siz (if you) üstünseniz üstün müyseniz?
onlar (if they) üstünseler üstün müyseler?

For negative forms, use the appropriate form of değil.

Derived terms

  • üstün dişi
  • üstün erkek
  • üstün ıraksak
  • üstün yalıtma
  • üstün yapım
  • üstün zekâ
  • üstünkörü
  • üstünleşmek
  • üstünlük

Noun

üstün (definite accusative üstünü, plural üstünler)

  1. fatha
    Synonym: fetha

Declension

Declension of üstün
singular plural
nominative üstün üstünler
definite accusative üstünü üstünleri
dative üstüne üstünlere
locative üstünde üstünlerde
ablative üstünden üstünlerden
genitive üstünün üstünlerin
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular üstünüm üstünlerim
2nd singular üstünün üstünlerin
3rd singular üstünü üstünleri
1st plural üstünümüz üstünlerimiz
2nd plural üstününüz üstünleriniz
3rd plural üstünleri üstünleri
definite accusative
singular plural
1st singular üstünümü üstünlerimi
2nd singular üstününü üstünlerini
3rd singular üstününü üstünlerini
1st plural üstünümüzü üstünlerimizi
2nd plural üstününüzü üstünlerinizi
3rd plural üstünlerini üstünlerini
dative
singular plural
1st singular üstünüme üstünlerime
2nd singular üstününe üstünlerine
3rd singular üstününe üstünlerine
1st plural üstünümüze üstünlerimize
2nd plural üstününüze üstünlerinize
3rd plural üstünlerine üstünlerine
locative
singular plural
1st singular üstünümde üstünlerimde
2nd singular üstününde üstünlerinde
3rd singular üstününde üstünlerinde
1st plural üstünümüzde üstünlerimizde
2nd plural üstününüzde üstünlerinizde
3rd plural üstünlerinde üstünlerinde
ablative
singular plural
1st singular üstünümden üstünlerimden
2nd singular üstününden üstünlerinden
3rd singular üstününden üstünlerinden
1st plural üstünümüzden üstünlerimizden
2nd plural üstününüzden üstünlerinizden
3rd plural üstünlerinden üstünlerinden
genitive
singular plural
1st singular üstünümün üstünlerimin
2nd singular üstününün üstünlerinin
3rd singular üstününün üstünlerinin
1st plural üstünümüzün üstünlerimizin
2nd plural üstününüzün üstünlerinizin
3rd plural üstünlerinin üstünlerinin
Predicative forms
singular plural
1st singular üstünüm üstünlerim
2nd singular üstünsün üstünlersin
3rd singular üstün
üstündür
üstünler
üstünlerdir
1st plural üstünüz üstünleriz
2nd plural üstünsünüz üstünlersiniz
3rd plural üstünler üstünlerdir

Further reading