öznel
Turkish
Etymology
By surface analysis, özne + -el. Coined by Turkish Language Association in 1942.
Pronunciation
- IPA(key): /øzˈnel/, [-næl]
- Hyphenation: öz‧nel
Adjective
öznel
Declension
| present tense | ||
|---|---|---|
| positive declarative | positive interrogative | |
| ben (I am) | öznelim | öznel miyim? |
| sen (you are) | öznelsin | öznel misin? |
| o (he/she/it is) | öznel / özneldir | öznel mi? |
| biz (we are) | özneliz | öznel miyiz? |
| siz (you are) | öznelsiniz | öznel misiniz? |
| onlar (they are) | öznel(ler) | öznel(ler) mi? |
| past tense | ||
| positive declarative | positive interrogative | |
| ben (I was) | özneldim | öznel miydim? |
| sen (you were) | özneldin | öznel miydin? |
| o (he/she/it was) | özneldi | öznel miydi? |
| biz (we were) | özneldik | öznel miydik? |
| siz (you were) | özneldiniz | öznel miydiniz? |
| onlar (they were) | özneldiler | öznel miydiler? |
| indirect past | ||
| positive declarative | positive interrogative | |
| ben (I was) | öznelmişim | öznel miymişim? |
| sen (you were) | öznelmişsin | öznel miymişsin? |
| o (he/she/it was) | öznelmiş | öznel miymiş? |
| biz (we were) | öznelmişiz | öznel miymişiz? |
| siz (you were) | öznelmişsiniz | öznel miymişsiniz? |
| onlar (they were) | öznelmişler | öznel miymişler? |
| conditional | ||
| positive declarative | positive interrogative | |
| ben (if I) | öznelsem | öznel miysem? |
| sen (if you) | öznelsen | öznel miysen? |
| o (if he/she/it) | öznelse | öznel miyse? |
| biz (if we) | öznelsek | öznel miysek? |
| siz (if you) | öznelseniz | öznel miyseniz? |
| onlar (if they) | öznelseler | öznel miyseler? |
For negative forms, use the appropriate form of değil.
Derived terms
- öznelci
- öznellik
Further reading
- “öznel”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “öznel”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı