özünü vurmaq

Azerbaijani

Pronunciation

  • Audio:(file)

Verb

özünü vurmaq (intransitive)

  1. to pretend, to play, to act like
    Synonym: özünü qoymaq
    özünü eşitməməzliyə vurmaqto pretend as if one doesn't/didn't hear
    özünü görməməzliyə vurmaqto pretend as if one doesn't/didn't see
    özünü bilməməzliyə vurmaqto pretend as if one doesn't/didn't know
    özünü dəliliyə vurmaqto play stupid
    özünü gicliyə vurmaqto pretend to be crazy, to play a fool
    özünü tülkülüyə vurmaqto be sly (literally, “to act like a fox”)
    Özünü xəstəliyə vurma!Don't play sick!
    • 2020 May, (Please provide the book title or journal name):
      Marketin yaninda dayanmışdım ki, içəri daxil olum, qarşımdakı qardaş osturdu... Özümü eşitməməzliyə vurmaq istədim, lakin qardaş çönüb mənə dedi ki "Eşitdin osturağı?", dedim, “eşitdim", qayıtdı ki "əgər eşitdinsə deməli sosial məsəfənı saxlamamışdın. İyisini də duydunsa deməli taxdiğın maska heçnəyə dəymir". Sonra da qabağda duranlara dedi ki "Bunu kimilərə görə koronavirus yayılmağdadir." Bu günə qədər məni osturub, neprav çıxardan olmamışdır...
      I was standing in front of a grocery store about to enter it, when a fella ahead of me [in the line] farted... I wanted to pretend that I didn't hear [it], but the fella turned around and said, "Did you hear the fart?", I said "I did"; then he said, "If your heard it, then you didn't keep the social distance. And if you sensed the smell, then the mask you're wearing isn't worth anything." Then he said to those standing ahead of him, "It is because of people like him that the coronavarus is spreading." Until this day, no one has ever accused me of being wrong by farting.

Conjugation

Conjugation of özünü vurmaq
Positive conjugation
subject non-past participle özünü vuran
subject past participle özünü vurmuş
subject future definite participle özünü vuracaq
non-subject future participle (mənim +) özünü vuracağım (sənin +) özünü vuracağın (onun +) özünü vuracağı (bizim +) özünü vuracağımız (sizin +) özünü vuracağınız (onların +) özünü vuracağı or özünü vuracaqları
non-subject past participle (mənim +) özünü vurduğum (sənin +) özünü vurduğun (onun +) özünü vurduğu (bizim +) özünü vurduğumuz (sizin +) özünü vurduğunuz (onların +) özünü vurduğu or özünü vurduqları
converb özünü vurub
general temporal participle özünü vuranda
participle of intensification özünü vurduqca
specific temporal participle özünü vurarkən
reduplicated participle özünü vura-özünü vura
modal participle özünü vuraraq
infinitive özünü vurmaq
verbal noun özünü vurma
singular plural
first second third first second third
indicative present simple özünü vururam özünü vurursan özünü vurur özünü vururuq özünü vurursunuz özünü vururlar
perfect 1 özünü vurmuşam özünü vurmusan,
özünü vurmuşsan*
özünü vurmuşdur özünü vurmuşuq özünü vurmusunuz,
özünü vurmuşsunuz*
özünü vurmuşlar
perfect 2 özünü vurubsan özünü vurub(dur) özünü vurubsunuz özünü vurub(dur)lar
past simple özünü vurdum özünü vurdun özünü vurdu özünü vurduq özünü vurdunuz özünü vurdular
continuous özünü vururdum özünü vururdun özünü vururdu özünü vururduq özünü vururdunuz özünü vururdular
perfect özünü vurmuşdum özünü vurmuşdun özünü vurmuşdu özünü vurmuşduq özünü vurmuşdunuz özünü vurmuşdular
future definite özünü vuracağam özünü vuracaqsan, özünü vurassan özünü vuracaq özünü vuracağıq özünü vuracaqsınız, özünü vurassız özünü vuracaqlar
indefinite özünü vuraram özünü vurarsan özünü vurar özünü vurarıq özünü vurarsınız özünü vurarlar
future-in-the-past definite özünü vuracaqdım özünü vuracaqdın özünü vuracaqdı özünü vuracaqdıq özünü vuracaqdınız özünü vuracaqdılar
indefinite özünü vurardım özünü vurardın özünü vurardı özünü vurardıq özünü vurardınız özünü vurardılar
conditional present özünü vursam özünü vursan özünü vursa özünü vursaq özünü vursanız özünü vursalar
past özünü vursaydım özünü vursaydın özünü vursaydı özünü vursaydıq özünü vursaydınız özünü vursaydılar
obligational present özünü vurmalıyam özünü vurmalısan özünü vurmalıdur özünü vurmalıyıq özünü vurmalısınız özünü vurmalıdurlar
past özünü vurmalıydım özünü vurmalıydın özünü vurmalıydı özünü vurmalıydıq özünü vurmalıydınız özünü vurmalıydılar
evidential present özünü vururmuşam özünü vururmuşsan özünü vururmuş özünü vururmuşuq özünü vururmuşsunuz özünü vururmuşlar
past özünü vurubmuşam özünü vurubmuşsan özünü vurubmuş özünü vurubmuşuq özünü vurubmuşsunuz özünü vurubmuşlar
subjunctive özünü vuram özünü vurasan özünü vura özünü vuraq özünü vurasınız özünü vuralar
hortative özünü vurasıyam özünü vurasısan özünü vurasıdur özünü vurasıyıq özünü vurasısınız özünü vurasıdurlar
imperative özünü vurum özünü vur özünü vursun özünü vuraq,
özünü vuralım*
özünü vurun özünü vursunlar
Negative conjugation
subject non-past participle özünü vurmayan
subject past participle özünü vurmamış
subject future definite participle özünü vurmayacaq
non-subject future participle (mənim +) özünü vurmayacağım (sənin +) özünü vurmayacağın (onun +) özünü vurmayacağı (bizim +) özünü vurmayacağımuz (sizin +) özünü vurmayacağınuz (onların +) özünü vurmayacağı or özünü vurmayacaqları
non-subject participle (mənim +) özünü vurmadığım (sənin +) özünü vurmadığın (onun +) özünü vurmadığı (bizim +) özünü vurmadığımız (sizin +) özünü vurmadığınız (onların +) özünü vurmadığı or özünü vurmadıqları
converb özünü vurmayıb
caritive converb özünü vurmadan
general temporal participle özünü vurmayanda
participle of intensification özünü vurmadıqca
specific temporal participle özünü vurmayarkən
modal participle özünü vurmayaraq
infinitive özünü vurmamaq
singular plural
first second third first second third
indicative present simple özünü vurmuram özünü vurmursan özünü vurmur özünü vurmuruq özünü vurmursunuz özünü vurmurlar
perfect 1 özünü vurmamışam özünü vurmamısan,
özünü vurmamışsan*
özünü vurmamış özünü vurmamışıq özünü vurmamısınız,
özünü vurmamışsınız*
özünü vurmamışlar
perfect 2 özünü vurmayıbsan özünü vurmayıb(dır) özünü vurmayıbsınız özünü vurmayıb(dır)lar
past simple özünü vurmadım özünü vurmadın özünü vurmadı özünü vurmadıq özünü vurmadınız özünü vurmadılar
continuous özünü vurmurdum özünü vurmurdun özünü vurmurdu özünü vurmurduq özünü vurmurdunuz özünü vurmurdular
perfect özünü vurmamışdım özünü vurmamışdın özünü vurmamışdı özünü vurmamışdıq özünü vurmamışdınız özünü vurmamışdılar
future definite özünü vurmayacağam özünü vurmayacaqsan özünü vurmayacaq özünü vurmayacağıq özünü vurmayacaqsınız özünü vurmayacaqlar
indefinite özünü vurmaram özünü vurmarsan,
özünü vurmazsan
özünü vurmaz özünü vurmarıq özünü vurmarsınız, özünü vurmazsınız özünü vurmazlar
future-in-the-past definite özünü vurmayacaqdım özünü vurmayacaqdın özünü vurmayacaqdı özünü vurmayacaqdıq özünü vurmayacaqdınız özünü vurmayacaqdılar
indefinite özünü vurmazdım özünü vurmazdın özünü vurmazdı özünü vurmazdıq özünü vurmazdınız özünü vurmazdılar
conditional present özünü vurmasam özünü vurmasan özünü vurmasa özünü vurmasaq özünü vurmasanız özünü vurmasalar
past özünü vurmasaydım özünü vurmasaydın özünü vurmasaydı özünü vurmasaydıq özünü vurmasaydınız özünü vurmasaydılar
obligational present özünü vurmamalıyam özünü vurmamalısan özünü vurmamalı özünü vurmamalıyıq özünü vurmamalısınız özünü vurmamalılar
past özünü vurmamalıydım özünü vurmamalıydın özünü vurmamalıydı özünü vurmamalıydıq özünü vurmamalıydınız özünü vurmamalıydılar
evidential present özünü vurmayırmışam özünü vurmayırmışsan özünü vurmayırmış özünü vurmayırmışuq özünü vurmayırmışsunuz özünü vurmayırmışlar
past özünü vurmayıbmışam özünü vurmayıbmışsan özünü vurmayıbmış özünü vurmayıbmışuq özünü vurmayıbmışsunuz özünü vurmayıbmışlar
subjunctive özünü vurmayam özünü vurmayasan özünü vurmaya özünü vurmayaq özünü vurmayasınız özünü vurmayalar
hortative özünü vurmayasıyam özünü vurmayasısan özünü vurmayası özünü vurmayasıyıq özünü vurmayasısınız özünü vurmayasılar
imperative özünü vurmayım özünü vurma özünü vurmasın özünü vurmayaq
özünü vurmayalım*
özünü vurmayın özünü vurmasınlar
Negative potential conjugation
subject non-past participle özünü vurammayan
subject future definite participle özünü vurammayacaq
non-subject participle (mənim +) özünü vurammadığım (sənin +) özünü vurammadığın (onun +) özünü vurammadığı (bizim +) özünü vurammadığımız (sizin +) özünü vurammadığınız (onların +) özünü vurammadığı or özünü vurammadıqları
converb özünü vurammayıb
caritive converb özünü vurammadan
general temporal participle özünü vurammayanda
participle of intensification özünü vurammadıqca
specific temporal participle özünü vurammayarkən
modal participle özünü vurammayaraq
infinitive özünü vurammamaq
singular plural
first second third first second third
indicative present simple özünü vurammıram özünü vurammırsan özünü vurammır özünü vurammırıq özünü vurammırsınız özünü vurammırlar
perfect 1 özünü vurammamışam özünü vurammamısan,
özünü vurammamışsan*
özünü vurammamışdır özünü vurammamışıq özünü vurammamısınız,
özünü vurammamışsınız*
özünü vurammaşmılar
perfect 2 özünü vurammayıbsan özünü vurammayıb(dır) özünü vurammayıbsınız özünü vurammayıb(dır)lar
past simple özünü vurammadım özünü vurammadın özünü vurammadı özünü vurammadıq özünü vurammadınuz özünü vurammadılar
continuous özünü vurammırdım özünü vurammırdın özünü vurammırdı özünü vurammırdıq özünü vurammırdınız özünü vurammırdulır
perfect özünü vurammamışdım özünü vurammamışdın özünü vurammamışdı özünü vurammamışdıq özünü vurammamışdınız özünü vurammamışdılar
future definite özünü vurammayacağam özünü vurammayacaqsan özünü vurammayacaq özünü vurammayacağıq özünü vurammayacaqsınız özünü vurammayacaqlar
indefinite özünü vurammaram özünü vurammarsan,
özünü vurammazsan
özünü vurammaz özünü vurammarıq özünü vurammarsınız,
özünü vurammazsınız
özünü vurammazlar
future-in-the-past definite özünü vurammayacaqdım özünü vurammayacaqdın özünü vurammayacaqdı özünü vurammayacaqdıq özünü vurammayacaqdınız özünü vurammayacaqdılar
indefinite özünü vurammazdım özünü vurammazdın özünü vurammazdı özünü vurammazdıq özünü vurammazdınız özünü vurammazdılar
conditional present özünü vurammasam özünü vurammasan özünü vurammasa özünü vurammasaq özünü vurammasanız özünü vurammasalar
past özünü vurammasaydım özünü vurammasaydın özünü vurammasaydı özünü vurammasaydıq özünü vurammasaydınız özünü vurammasaydılar
subjunctive özünü vurammayam özünü vurammayasan özünü vurammaya özünü vurammayaq özünü vurammayasınız özünü vurammayalar
imperative özünü vurammayım özünü vuramma özünü vurammasın özünü vurammayaq özünü vurammayın özünü vurammasınlar

* dated or highly formal