örnbräken

Swedish

Etymology

From örn (eagle) +‎ bräken (bracken fern).

Noun

örnbräken c

  1. common bracken (Pteridium aquilinum)

Declension

Declension of örnbräken
nominative genitive
singular indefinite örnbräken örnbräkens
definite örnbräken örnbräkens
plural indefinite örnbräknar örnbräknars
definite örnbräknarna örnbräknarnas

Further reading