örnbräken
Swedish
Etymology
From örn (“eagle”) + bräken (“bracken fern”).
Noun
örnbräken c
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | örnbräken | örnbräkens |
| definite | örnbräken | örnbräkens | |
| plural | indefinite | örnbräknar | örnbräknars |
| definite | örnbräknarna | örnbräknarnas |