öğretim

Turkish

Pronunciation

  • IPA(key): /øː.ɾeˈtim/
  • Hyphenation: öğ‧re‧tim

Etymology 1

By surface analysis, öğret- +‎ -im.

Noun

öğretim (definite accusative öğretimi, plural öğretimler)

  1. teaching, education
Declension
Declension of öğretim
singular plural
nominative öğretim öğretimler
definite accusative öğretimi öğretimleri
dative öğretime öğretimlere
locative öğretimde öğretimlerde
ablative öğretimden öğretimlerden
genitive öğretimin öğretimlerin
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular öğretimim öğretimlerim
2nd singular öğretimin öğretimlerin
3rd singular öğretimi öğretimleri
1st plural öğretimimiz öğretimlerimiz
2nd plural öğretiminiz öğretimleriniz
3rd plural öğretimleri öğretimleri
definite accusative
singular plural
1st singular öğretimimi öğretimlerimi
2nd singular öğretimini öğretimlerini
3rd singular öğretimini öğretimlerini
1st plural öğretimimizi öğretimlerimizi
2nd plural öğretiminizi öğretimlerinizi
3rd plural öğretimlerini öğretimlerini
dative
singular plural
1st singular öğretimime öğretimlerime
2nd singular öğretimine öğretimlerine
3rd singular öğretimine öğretimlerine
1st plural öğretimimize öğretimlerimize
2nd plural öğretiminize öğretimlerinize
3rd plural öğretimlerine öğretimlerine
locative
singular plural
1st singular öğretimimde öğretimlerimde
2nd singular öğretiminde öğretimlerinde
3rd singular öğretiminde öğretimlerinde
1st plural öğretimimizde öğretimlerimizde
2nd plural öğretiminizde öğretimlerinizde
3rd plural öğretimlerinde öğretimlerinde
ablative
singular plural
1st singular öğretimimden öğretimlerimden
2nd singular öğretiminden öğretimlerinden
3rd singular öğretiminden öğretimlerinden
1st plural öğretimimizden öğretimlerimizden
2nd plural öğretiminizden öğretimlerinizden
3rd plural öğretimlerinden öğretimlerinden
genitive
singular plural
1st singular öğretimimin öğretimlerimin
2nd singular öğretiminin öğretimlerinin
3rd singular öğretiminin öğretimlerinin
1st plural öğretimimizin öğretimlerimizin
2nd plural öğretiminizin öğretimlerinizin
3rd plural öğretimlerinin öğretimlerinin
Derived terms
  • açık öğretim
  • dil öğretimi
  • eğitim öğretim planlamacısı
  • eğitim öğretim yılı
  • etkin öğretim
  • gece öğretimi
  • ikinci öğretim
  • ilköğretim
  • ortaöğretim
  • öğretim bilgisi
  • öğretim elemanı
  • öğretim görevlisi
  • öğretim programı
  • öğretim üyesi
  • öğretim yardımcısı
  • öğretim yılı
  • teknik öğretim
  • temel öğretim
  • yaygın öğretim
  • yükseköğretim
  • zorunlu öğretim

Etymology 2

Noun

öğretim

  1. first-person singular possessive of öğreti

Further reading

  • öğretim”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu