éignigh
Irish
Etymology
From éigean (“force, violence”) + -igh.
Verb
éignigh (present analytic éigníonn, future analytic éigneoidh, verbal noun éigniú, past participle éignithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | éigním | éigníonn tú; éignír† |
éigníonn sé, sí | éignímid; éigníonn muid |
éigníonn sibh | éigníonn siad; éigníd† |
a éigníonn; a éigníos | éignítear |
| past | d'éignigh mé; d'éigníos / éignigh mé‡; éigníos‡ |
d'éignigh tú; d'éignís / éignigh tú‡; éignís‡ |
d'éignigh sé, sí / éignigh sé, sí‡ |
d'éigníomar; d'éignigh muid / éigníomar‡; éignigh muid‡ |
d'éignigh sibh; d'éigníobhair / éignigh sibh‡; éigníobhair‡ |
d'éignigh siad; d'éigníodar / éignigh siad‡; éigníodar‡ |
a d'éignigh | éigníodh; héigníodh† |
| past habitual | d'éignínn / éignínn‡ |
d'éigníteá / éigníteᇠ|
d'éigníodh sé, sí / éigníodh sé, sí‡ |
d'éignímis; d'éigníodh muid / éignímis‡; éigníodh muid‡ |
d'éigníodh sibh / éigníodh sibh‡ |
d'éignídís; d'éigníodh / éignídís‡; éigníodh siad‡ |
a d'éigníodh | d'éignítí / éignítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | éigneoidh mé; éigneod; éigneochaidh mé† |
éigneoidh tú; éigneoir†; éigneochaidh tú† |
éigneoidh sé, sí; éigneochaidh sé, sí† |
éigneoimid; éigneoidh muid; éigneochaimid†; éigneochaidh muid† |
éigneoidh sibh; éigneochaidh sibh† |
éigneoidh siad; éigneoid†; éigneochaidh siad† |
a éigneoidh; a éigneos; a éigneochaidh†; a éigneochas† | éigneofar; éigneochar† |
| conditional | d'éigneoinn; d'éigneochainn† / éigneoinn‡; éigneochainn†‡ |
d'éigneofá; d'éigneochthᆠ/ éigneofá‡; éigneochthᆇ |
d'éigneodh sé, sí; d'éigneochadh sé, sí† / éigneodh sé, sí‡; éigneochadh sé, s톇 |
d'éigneoimis; d'éigneodh muid; d'éigneochaimis†; d'éigneochadh muid† / éigneoimis‡; éigneodh muid‡; éigneochaimis†‡; éigneochadh muid†‡ |
d'éigneodh sibh; d'éigneochadh sibh† / éigneodh sibh‡; éigneochadh sibh†‡ |
d'éigneoidís; d'éigneodh siad; d'éigneochaidís†; d'éigneochadh siad† / éigneoidís‡; éigneodh siad‡; éigneochaidís†‡; éigneochadh siad†‡ |
a d'éigneodh; a d'éigneochadh† | d'éigneofaí; d'éigneochthaí† / éigneofaí‡; éigneochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-éigní mé; go n-éigníod† |
go n-éigní tú; go n-éignír† |
go n-éigní sé, sí | go n-éignímid; go n-éigní muid |
go n-éigní sibh | go n-éigní siad; go n-éigníd† |
— | go n-éignítear |
| past | dá n-éignínn | dá n-éigníteá | dá n-éigníodh sé, sí | dá n-éignímis; dá n-éigníodh muid |
dá n-éigníodh sibh | dá n-éignídís; dá n-éigníodh siad |
— | dá n-éignítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | éigním | éignigh | éigníodh sé, sí | éignímis | éignígí; éignídh† |
éignídís | — | éignítear |
| past participle | éignithe | |||||||
| verbal noun | éigniú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| éignigh | n-éignigh | héignigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Dinneen, Patrick S. (1927), “éigniġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 401; reprinted with additions 1996, →ISBN
- Ó Dónaill, Niall (1977), “éignigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN