éignigh

Irish

Etymology

From éigean (force, violence) +‎ -igh.

Verb

éignigh (present analytic éigníonn, future analytic éigneoidh, verbal noun éigniú, past participle éignithe)

  1. to force
  2. to violate
  3. to rape

Conjugation

Conjugation of éignigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present éigním éigníonn tú;
éignír
éigníonn sé, sí éignímid;
éigníonn muid
éigníonn sibh éigníonn siad;
éigníd
a éigníonn; a éigníos éignítear
past d'éignigh mé; d'éigníos /
éignigh; éigníos
d'éignigh tú; d'éignís /
éignigh; éignís
d'éignigh sé, sí /
éignigh sé, sí
d'éigníomar; d'éignigh muid /
éigníomar; éignigh muid
d'éignigh sibh; d'éigníobhair /
éignigh sibh; éigníobhair
d'éignigh siad; d'éigníodar /
éignigh siad; éigníodar
a d'éignigh éigníodh;
héigníodh
past habitual d'éignínn /
éignínn
d'éigníteá /
éigníteá
d'éigníodh sé, sí /
éigníodh sé, sí
d'éignímis; d'éigníodh muid /
éignímis; éigníodh muid
d'éigníodh sibh /
éigníodh sibh
d'éignídís; d'éigníodh /
éignídís; éigníodh siad
a d'éigníodh d'éignítí /
éignítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future éigneoidh mé;
éigneod;
éigneochaidh
éigneoidh tú;
éigneoir;
éigneochaidh
éigneoidh sé, sí;
éigneochaidh sé, sí
éigneoimid;
éigneoidh muid;
éigneochaimid;
éigneochaidh muid
éigneoidh sibh;
éigneochaidh sibh
éigneoidh siad;
éigneoid;
éigneochaidh siad
a éigneoidh; a éigneos; a éigneochaidh; a éigneochas éigneofar; éigneochar
conditional d'éigneoinn; d'éigneochainn /
éigneoinn; éigneochainn
d'éigneofá; d'éigneochthá /
éigneofá; éigneochthá
d'éigneodh sé, sí; d'éigneochadh sé, sí /
éigneodh sé, sí; éigneochadh sé, sí
d'éigneoimis; d'éigneodh muid; d'éigneochaimis; d'éigneochadh muid /
éigneoimis; éigneodh muid; éigneochaimis; éigneochadh muid
d'éigneodh sibh; d'éigneochadh sibh /
éigneodh sibh; éigneochadh sibh
d'éigneoidís; d'éigneodh siad; d'éigneochaidís; d'éigneochadh siad /
éigneoidís; éigneodh siad; éigneochaidís; éigneochadh siad
a d'éigneodh; a d'éigneochadh d'éigneofaí; d'éigneochthaí /
éigneofaí; éigneochthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-éigní mé;
go n-éigníod
go n-éigní tú;
go n-éignír
go n-éigní sé, sí go n-éignímid;
go n-éigní muid
go n-éigní sibh go n-éigní siad;
go n-éigníd
go n-éignítear
past n-éignínn n-éigníteá n-éigníodh sé, sí n-éignímis;
n-éigníodh muid
n-éigníodh sibh n-éignídís;
n-éigníodh siad
n-éignítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
éigním éignigh éigníodh sé, sí éignímis éignígí;
éignídh
éignídís éignítear
past participle éignithe
verbal noun éigniú

archaic or dialect form
dependent form

Derived terms

Mutation

Mutated forms of éignigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
éignigh n-éignigh héignigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “éigniġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 401; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “éignigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN