éar

See also: ear, EAR, -ear, 'ear, and èar

Irish

Etymology

The first element is from Old Irish derivatives of Proto-Celtic *exs (“out of”), and the second element is related to rath (“luck, favor”).

Pronunciation

IPA^(key): /eːɾˠ/

Verb

éar (present analytic éarann, future analytic éarfaidh, verbal noun éaradh, past participle éartha)

(transitive) refuse, deny; repel

Conjugation

Conjugation of *éar* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	éaraim	éarann tú; éarair^†	éarann sé, sí	éaraimid; éarann muid	éarann sibh	éarann siad; éaraid^†	a éarann; a éaras	éartar
past	d'éar mé; d'éaras / éar mé^‡; éaras^‡	d'éar tú; d'éarais / éar tú^‡; éarais^‡	d'éar sé, sí / éar sé, sí^‡	d'éaramar; d'éar muid / éaramar^‡; éar muid^‡	d'éar sibh; d'éarabhair / éar sibh^‡; éarabhair^‡	d'éar siad; d'éaradar / éar siad^‡; éaradar^‡	a d'éar	éaradh; héaradh^†
past habitual	d'éarainn / éarainn^‡	d'éartá / éartá^‡	d'éaradh sé, sí / éaradh sé, sí^‡	d'éaraimis; d'éaradh muid / éaraimis^‡; éaradh muid^‡	d'éaradh sibh / éaradh sibh^‡	d'éaraidís; d'éaradh siad / éaraidís^‡; éaradh siad^‡	a d'éaradh	d'éartaí / éartaí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	éarfaidh mé; éarfad	éarfaidh tú; éarfair^†	éarfaidh sé, sí	éarfaimid; éarfaidh muid	éarfaidh sibh	éarfaidh siad; éarfaid^†	a éarfaidh; a éarfas	éarfar
conditional	d'éarfainn / éarfainn^‡	d'éarfá / éarfá^‡	d'éarfadh sé, sí / éarfadh sé, sí^‡	d'éarfaimis; d'éarfadh muid / éarfaimis^‡; éarfadh muid^‡	d'éarfadh sibh / éarfadh sibh^‡	d'éarfaidís; d'éarfadh siad / éarfaidís^‡; éarfadh siad^‡	a d'éarfadh	d'éarfaí / éarfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go n-éara mé; go n-éarad^†	go n-éara tú; go n-éarair^†	go n-éara sé, sí	go n-éaraimid; go n-éara muid	go n-éara sibh	go n-éara siad; go n-éaraid^†	—	go n-éartar
past	dá n-éarainn	dá n-éartá	dá n-éaradh sé, sí	dá n-éaraimis; dá n-éaradh muid	dá n-éaradh sibh	dá n-éaraidís; dá n-éaradh siad	—	dá n-éartaí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	éaraim	éar	éaradh sé, sí	éaraimis	éaraigí; éaraidh^†	éaraidís	—	éartar

past participle	éartha

verbal noun	éaradh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *éar*
radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
éar	n-éar	héar	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.