Turkish
Etymology
By surface analysis, çağrış- + -ım. Coined by Turkish Language Association in 1942.
Pronunciation
- IPA(key): /t͡ʃaː.ɾɯˈʃɯm/
- Hyphenation: çağ‧rı‧şım
Noun
çağrışım (definite accusative çağrışımı, plural çağrışımlar)
- association, connotation
Declension
Declension of çağrışım
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
çağrışım
|
çağrışımlar
|
| definite accusative
|
çağrışımı
|
çağrışımları
|
| dative
|
çağrışıma
|
çağrışımlara
|
| locative
|
çağrışımda
|
çağrışımlarda
|
| ablative
|
çağrışımdan
|
çağrışımlardan
|
| genitive
|
çağrışımın
|
çağrışımların
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çağrışımım
|
çağrışımlarım
|
| 2nd singular
|
çağrışımın
|
çağrışımların
|
| 3rd singular
|
çağrışımı
|
çağrışımları
|
| 1st plural
|
çağrışımımız
|
çağrışımlarımız
|
| 2nd plural
|
çağrışımınız
|
çağrışımlarınız
|
| 3rd plural
|
çağrışımları
|
çağrışımları
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çağrışımımı
|
çağrışımlarımı
|
| 2nd singular
|
çağrışımını
|
çağrışımlarını
|
| 3rd singular
|
çağrışımını
|
çağrışımlarını
|
| 1st plural
|
çağrışımımızı
|
çağrışımlarımızı
|
| 2nd plural
|
çağrışımınızı
|
çağrışımlarınızı
|
| 3rd plural
|
çağrışımlarını
|
çağrışımlarını
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çağrışımıma
|
çağrışımlarıma
|
| 2nd singular
|
çağrışımına
|
çağrışımlarına
|
| 3rd singular
|
çağrışımına
|
çağrışımlarına
|
| 1st plural
|
çağrışımımıza
|
çağrışımlarımıza
|
| 2nd plural
|
çağrışımınıza
|
çağrışımlarınıza
|
| 3rd plural
|
çağrışımlarına
|
çağrışımlarına
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çağrışımımda
|
çağrışımlarımda
|
| 2nd singular
|
çağrışımında
|
çağrışımlarında
|
| 3rd singular
|
çağrışımında
|
çağrışımlarında
|
| 1st plural
|
çağrışımımızda
|
çağrışımlarımızda
|
| 2nd plural
|
çağrışımınızda
|
çağrışımlarınızda
|
| 3rd plural
|
çağrışımlarında
|
çağrışımlarında
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çağrışımımdan
|
çağrışımlarımdan
|
| 2nd singular
|
çağrışımından
|
çağrışımlarından
|
| 3rd singular
|
çağrışımından
|
çağrışımlarından
|
| 1st plural
|
çağrışımımızdan
|
çağrışımlarımızdan
|
| 2nd plural
|
çağrışımınızdan
|
çağrışımlarınızdan
|
| 3rd plural
|
çağrışımlarından
|
çağrışımlarından
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çağrışımımın
|
çağrışımlarımın
|
| 2nd singular
|
çağrışımının
|
çağrışımlarının
|
| 3rd singular
|
çağrışımının
|
çağrışımlarının
|
| 1st plural
|
çağrışımımızın
|
çağrışımlarımızın
|
| 2nd plural
|
çağrışımınızın
|
çağrışımlarınızın
|
| 3rd plural
|
çağrışımlarının
|
çağrışımlarının
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çağrışımım
|
çağrışımlarım
|
| 2nd singular
|
çağrışımsın
|
çağrışımlarsın
|
| 3rd singular
|
çağrışım
çağrışımdır
|
çağrışımlar
çağrışımlardır
|
| 1st plural
|
çağrışımız
|
çağrışımlarız
|
| 2nd plural
|
çağrışımsınız
|
çağrışımlarsınız
|
| 3rd plural
|
çağrışımlar
|
çağrışımlardır
|
|
Derived terms
- çağrışımcı
- çağrışımlı
- çağrışımsal
- çağrışımsız
Further reading
- “çağrışım”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “çağrışım”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Nişanyan, Sevan (2002–), “çağrışım”, in Nişanyan Sözlük