çıkar

Turkish

Pronunciation

  • IPA(key): /t͡ʃɯˈkaɾ/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: çı‧kar

Etymology 1

From Ottoman Turkish چیقار (çıkar).

Noun

çıkar (definite accusative çıkarı, plural çıkarlar)

  1. advantage to oneself
  2. self-interest
Declension
Declension of çıkar
singular plural
nominative çıkar çıkarlar
definite accusative çıkarı çıkarları
dative çıkara çıkarlara
locative çıkarda çıkarlarda
ablative çıkardan çıkarlardan
genitive çıkarın çıkarların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular çıkarım çıkarlarım
2nd singular çıkarın çıkarların
3rd singular çıkarı çıkarları
1st plural çıkarımız çıkarlarımız
2nd plural çıkarınız çıkarlarınız
3rd plural çıkarları çıkarları
definite accusative
singular plural
1st singular çıkarımı çıkarlarımı
2nd singular çıkarını çıkarlarını
3rd singular çıkarını çıkarlarını
1st plural çıkarımızı çıkarlarımızı
2nd plural çıkarınızı çıkarlarınızı
3rd plural çıkarlarını çıkarlarını
dative
singular plural
1st singular çıkarıma çıkarlarıma
2nd singular çıkarına çıkarlarına
3rd singular çıkarına çıkarlarına
1st plural çıkarımıza çıkarlarımıza
2nd plural çıkarınıza çıkarlarınıza
3rd plural çıkarlarına çıkarlarına
locative
singular plural
1st singular çıkarımda çıkarlarımda
2nd singular çıkarında çıkarlarında
3rd singular çıkarında çıkarlarında
1st plural çıkarımızda çıkarlarımızda
2nd plural çıkarınızda çıkarlarınızda
3rd plural çıkarlarında çıkarlarında
ablative
singular plural
1st singular çıkarımdan çıkarlarımdan
2nd singular çıkarından çıkarlarından
3rd singular çıkarından çıkarlarından
1st plural çıkarımızdan çıkarlarımızdan
2nd plural çıkarınızdan çıkarlarınızdan
3rd plural çıkarlarından çıkarlarından
genitive
singular plural
1st singular çıkarımın çıkarlarımın
2nd singular çıkarının çıkarlarının
3rd singular çıkarının çıkarlarının
1st plural çıkarımızın çıkarlarımızın
2nd plural çıkarınızın çıkarlarınızın
3rd plural çıkarlarının çıkarlarının
Synonyms
Derived terms
  • çıkar budak
  • çıkar çatışması
  • çıkar gözetmek
  • çıkar yol
  • çıkarına bakmak
  • çıkarını tepmek
  • öz çıkar

Etymology 2

Verb

çıkar

  1. third-person singular indicative aorist of çıkmak

Etymology 3

Verb

çıkar

  1. second-person singular imperative of çıkarmak

Further reading

  • çıkar”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu