Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish چوغان (çoğan, “soapwort; a place fully exposed to the sun's rays”), from Proto-Common Turkic *čogan.
Pronunciation
- IPA(key): /t͡ʃøˈven/
- Hyphenation: çö‧ven
Noun
çöven (definite accusative çöveni, plural çövenler)
- soapwort, any perennial flowering plant of the genus Saponaria
- Synonyms: sabun çiçeği, sabun otu, helvacı kökü
Declension
Declension of çöven
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
çöven
|
çövenler
|
| definite accusative
|
çöveni
|
çövenleri
|
| dative
|
çövene
|
çövenlere
|
| locative
|
çövende
|
çövenlerde
|
| ablative
|
çövenden
|
çövenlerden
|
| genitive
|
çövenin
|
çövenlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çövenim
|
çövenlerim
|
| 2nd singular
|
çövenin
|
çövenlerin
|
| 3rd singular
|
çöveni
|
çövenleri
|
| 1st plural
|
çövenimiz
|
çövenlerimiz
|
| 2nd plural
|
çöveniniz
|
çövenleriniz
|
| 3rd plural
|
çövenleri
|
çövenleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çövenimi
|
çövenlerimi
|
| 2nd singular
|
çövenini
|
çövenlerini
|
| 3rd singular
|
çövenini
|
çövenlerini
|
| 1st plural
|
çövenimizi
|
çövenlerimizi
|
| 2nd plural
|
çöveninizi
|
çövenlerinizi
|
| 3rd plural
|
çövenlerini
|
çövenlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çövenime
|
çövenlerime
|
| 2nd singular
|
çövenine
|
çövenlerine
|
| 3rd singular
|
çövenine
|
çövenlerine
|
| 1st plural
|
çövenimize
|
çövenlerimize
|
| 2nd plural
|
çöveninize
|
çövenlerinize
|
| 3rd plural
|
çövenlerine
|
çövenlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çövenimde
|
çövenlerimde
|
| 2nd singular
|
çöveninde
|
çövenlerinde
|
| 3rd singular
|
çöveninde
|
çövenlerinde
|
| 1st plural
|
çövenimizde
|
çövenlerimizde
|
| 2nd plural
|
çöveninizde
|
çövenlerinizde
|
| 3rd plural
|
çövenlerinde
|
çövenlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çövenimden
|
çövenlerimden
|
| 2nd singular
|
çöveninden
|
çövenlerinden
|
| 3rd singular
|
çöveninden
|
çövenlerinden
|
| 1st plural
|
çövenimizden
|
çövenlerimizden
|
| 2nd plural
|
çöveninizden
|
çövenlerinizden
|
| 3rd plural
|
çövenlerinden
|
çövenlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çövenimin
|
çövenlerimin
|
| 2nd singular
|
çöveninin
|
çövenlerinin
|
| 3rd singular
|
çöveninin
|
çövenlerinin
|
| 1st plural
|
çövenimizin
|
çövenlerimizin
|
| 2nd plural
|
çöveninizin
|
çövenlerinizin
|
| 3rd plural
|
çövenlerinin
|
çövenlerinin
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
çövenim
|
çövenlerim
|
| 2nd singular
|
çövensin
|
çövenlersin
|
| 3rd singular
|
çöven
çövendir
|
çövenler
çövenlerdir
|
| 1st plural
|
çöveniz
|
çövenleriz
|
| 2nd plural
|
çövensiniz
|
çövenlersiniz
|
| 3rd plural
|
çövenler
|
çövenlerdir
|
|
Further reading
- “çöven”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “çöven”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Çağbayır, Yaşar (2007), “çöven”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), Istanbul: Ötüken Neşriyat, pages 1050-1051
- Nişanyan, Sevan (2002–), “çöven”, in Nişanyan Sözlük