áil

See also: Appendix:Variations of "ail"

Irish

Pronunciation

Etymology 1

From Old Irish áil (“act of asking; request, wish”), from Proto-Celtic *yālos (“praise, worship”), from Proto-Indo-European *yeh₂-lo- (“zeal”) (compare Ancient Greek ζῆλος (zêlos)).

Noun

áil f (genitive singular ála, nominative plural ála)

  1. verbal noun of áil
  2. (literary) desire, wish
Declension
Declension of áil (third declension)
bare forms
singular plural
nominative áil ála
vocative a áil a ála
genitive ála ála
dative áil ála
forms with the definite article
singular plural
nominative an áil na hála
genitive na hála na n-ála
dative leis an áil
don áil 		leis na hála
Derived terms
  • is áil le (“to desire, wish”)

Verb

áil (present analytic áileann, future analytic áilfidh, verbal noun áil, past participle áilte)

  1. (transitive, literary) request, entreat
  2. (transitive, literary) desire, wish
Conjugation
Conjugation of áil (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present áilim áileann tú;
áilir† 		áileann sé, sí áilimid; áileann muid áileann sibh áileann siad;
áilid† 		a áileann; a áileas áiltear
past d'áil mé; d'áileas /
áil mé‡; áileas‡ 		d'áil tú; d'áilis /
áil tú‡; áilis‡ 		d'áil sé, sí /
áil sé, sí‡ 		d'áileamar; d'áil muid /
áileamar‡; áil muid‡ 		d'áil sibh; d'áileabhair /
áil sibh‡;
áileabhair‡ 		d'áil siad; d'áileadar /
áil siad‡; áileadar‡ 		a d'áil áileadh;
háileadh†
past habitual d'áilinn /
áilinn‡ 		d'áilteá /
áilteᇠ		d'áileadh sé, sí /
áileadh sé, sí‡ 		d'áilimis; d'áileadh muid /
áilimis‡; áileadh muid‡ 		d'áileadh sibh /
áileadh sibh‡ 		d'áilidís; d'áileadh siad /
áilidís‡; áileadh siad‡ 		a d'áileadh d'áiltí /
áiltí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future áilfidh mé;
áilfead 		áilfidh tú;
áilfir† 		áilfidh sé, sí áilfimid;
áilfidh muid 		áilfidh sibh áilfidh siad;
áilfid† 		a áilfidh; a áilfeas áilfear
conditional d'áilfinn /
áilfinn‡ 		d'áilfeá /
áilfeᇠ		d'áilfeadh sé, sí /
áilfeadh sé, sí‡ 		d'áilfimis; d'áilfeadh muid /
áilfimis‡; áilfeadh muid‡ 		d'áilfeadh sibh /
áilfeadh sibh‡ 		d'áilfidís; d'áilfeadh siad /
áilfidís‡; áilfeadh siad‡ 		a d'áilfeadh d'áilfí /
áilfí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-áile mé;
go n-áilead† 		go n-áile tú;
go n-áilir† 		go n-áile sé, sí go n-áilimid;
go n-áile muid 		go n-áile sibh go n-áile siad;
go n-áilid† 		— go n-áiltear
past dá n-áilinn dá n-áilteá dá n-áileadh sé, sí dá n-áilimis;
dá n-áileadh muid 		dá n-áileadh sibh dá n-áilidís;
dá n-áileadh siad 		— dá n-áiltí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— áilim áil áileadh sé, sí áilimis áiligí;
áilidh† 		áilidís — áiltear
past participle áilte
verbal noun áil

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

Noun

áil m

  1. genitive singular of ál (“litter; brood”)

Mutation

Mutated forms of áil
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
áil n-áil háil not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

Old Irish

Alternative forms

  • áill (before a dental consonant)

Etymology

From Proto-Celtic *yālos (“praise, worship”), from Proto-Indo-European *yeh₂-lo- (“zeal”) (compare Ancient Greek ζῆλος (zêlos)).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈaːlʲ/

Noun

áil

  1. desire, wish (chiefly used in is áil do (“to desire, wish”))

Mutation

Mutation of áil
radical lenition nasalization
áil
(pronounced with /h/ in h-prothesis environments)		 áil n-áil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in Old Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.