Þorbjǫrg
Old Norse
Etymology
From Þórr (“Thor”) + bjǫrg (“Salvation”).
Pronunciation
Proper noun
Þorbjǫrg f
- a female given name
- 13th century, Eiríks saga rauða: 4. Frá Þorbjörgu spákonu:
- Í þann tíma var hallæri mikit á Grænlandi. Höfðu menn fengit lítit fang, þeir er í veiðiferðir höfðu farit, en sumir ekki aftr komnir. Sú kona var þar í byggð, er Þorbjörg hét. Hon var spákona ok var kölluð lítilvölva.
- In those times there was a great famine in Greenland. Those who went fishing caught little, and some didn't come back. There was a woman there in the settlement, that was called Þorbjǫrg. She was a prophetess and was called Little-Volva.
- Í þann tíma var hallæri mikit á Grænlandi. Höfðu menn fengit lítit fang, þeir er í veiðiferðir höfðu farit, en sumir ekki aftr komnir. Sú kona var þar í byggð, er Þorbjörg hét. Hon var spákona ok var kölluð lítilvölva.
Declension
| feminine | singular |
|---|---|
| indefinite | |
| nominative | Þorbjǫrg |
| accusative | Þorbjǫrgu |
| dative | Þorbjǫrgu |
| genitive | Þorbjargar |