Özlem

See also: özlem

Turkish

Etymology

From özlem (“longing”).

Pronunciation

  • IPA(key): /œz.lɛm/
  • Hyphenation: Öz‧lem

Proper noun

Özlem

  1. a female given name

Declension

Declension of Özlem
singular plural
nominative Özlem Özlemler
accusative Özlem'i Özlemleri
dative Özlem'e Özlemlere
locative Özlem'de Özlemlerde
ablative Özlem'den Özlemlerden
genitive Özlem'in Özlemlerin
Possessive forms of Özlem
singular plural
benim (my) Özlem'im Özlemlerim
senin (your) Özlem'in Özlemlerin
onun (his/her/its) Özlem'i Özlemleri
bizim (our) Özlem'imiz Özlemlerimiz
sizin (your) Özlem'iniz Özlemleriniz
onların (their) Özlem'i
Özlemleri 		Özlemleri
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.