Çiftlik

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish چفتلك, By surface analysis, çift +‎ -lik.

Pronunciation

  • IPA(key): /t͡ʃiftˈlic/

Proper noun

Çiftlik

  1. a town and district of Niğde Province, Turkey

Declension

Declension of Çiftlik
singular plural
nominative Çiftlik Çiftlikler / Çiftlik'ler
accusative Çiftlik'i Çiftlikleri / Çiftlik'leri
dative Çiftlik'e Çiftliklere / Çiftlik'lere
locative Çiftlik'te Çiftliklerde / Çiftlik'lerde
ablative Çiftlik'ten Çiftliklerden / Çiftlik'lerden
genitive Çiftlik'in Çiftliklerin / Çiftlik'lerin
Possessive forms of Çiftlik
singular plural
benim (my) Çiftlik'im Çiftliklerim
senin (your) Çiftlik'in Çiftliklerin
onun (his/her/its) Çiftlik'i Çiftlikleri
bizim (our) Çiftlik'imiz Çiftliklerimiz
sizin (your) Çiftlik'iniz Çiftlikleriniz
onların (their) Çiftlik'i
Çiftlikleri
Çiftlikleri

Derived terms

  • Çiftlikli

Further reading