Çağatay

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish چغتای (Çağatay).

Pronunciation

  • IPA(key): /tʃaːtaj/
  • Hyphenation: Ça‧ğa‧tay

Proper noun

Çağatay

  1. Chaghatay (Mongol ruler)
  2. a male given name

Declension

Declension of Çağatay
singular plural
nominative Çağatay Çağataylar
accusative Çağatay'ı Çağatayları
dative Çağatay'a Çağataylara
locative Çağatay'da Çağataylarda
ablative Çağatay'dan Çağataylardan
genitive Çağatay'ın Çağatayların
Possessive forms of Çağatay
singular plural
benim (my) Çağatay'ım Çağataylarım
senin (your) Çağatay'ın Çağatayların
onun (his/her/its) Çağatay'ı Çağatayları
bizim (our) Çağatay'ımız Çağataylarımız
sizin (your) Çağatay'ınız Çağataylarınız
onların (their) Çağatay'ı
Çağatayları 		Çağatayları

Derived terms

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.